پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 10 41 2009 03 19 An Elucidation of Semantic Gradation of the Verses of Quran in Viewpoint of Imam Khomeini تبیین نظریه سطوح معنایی آیات قرآن از منظر امام خمینی(س) 95 109 64885 FA فاطمه طباطبایی عضو هیأت علمی گروه عرفان اسلامی پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی مرضیه شریعتی فارغ‌التحصیل دکترای عرفان اسلامی از پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی Journal Article 2008 12 08 The principle of hermeneutic or placing the meaning on its original base and source is among the specific aspects of mystical worldview that has been often discussed. Due to the search for sources and original, true bases of meaning, hermeneutic at a certain point joins the mystical worldview which is a quest for the wayfaring and existential movement of things towards their truths. Both are looking for the sublime horizon of the divine manifestations and signs. Hence, hermeneutic is considered to be the epiphany of practical and theoretical wayfaring of a mystic, for he interprets the meanings in his own existential language and since the single truth has gradation, in the Quranic interpretation too we face a truth which is the springboard of multiplicity. While discussing this issue, Imam Khomeini considers it a confirmation of the comprehensiveness of the divine word and has referred to its bases and aspects in his words. Hence in studying the principle of gradation of the divine verses in the viewpoint of Imam Khomeini, their existential and anthropological principles have been elaborated and the fundamental roots of the idea of semantic multiplicity of the Quranic verses have been illustrated <em>اصل تأویل یا بازگرداندن معنا به خاستگاه و منشأ اصلی آن از حیثیات و وجوهاتی که خاص جهان‌بینی عرفانی است غالباً مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. تأویل به موجب جستجوی سرچشمه‌ها و مبادی آغازین و حقیقی معنا با جهان بینی عرفانی که سیر و صیرورت وجودی اشیاء را به سوی حقایقشان می‌کاود در یک نقطه به هم می‌پیوندند. هر دو در پی یافتن افق اعلای مظاهر و آیات ربانی‌اند. از این</em><em>رو می‌توان تأویل را تجلی‌گاه سلوک عملی و نظری عارف قلمداد کرد، زیرا او معانی را به زبان مرتبه وجودی خویش تأویل می‌کند و از آنجا که وجود حقیقت واحده ذومراتب است در تأویلات قرآنی نیز با حقیقتی که مثار کثرت است، مواجهیم. حضرت امام ضمن پرداختن به این موضوع این امر را مؤید جامعیت کلام الهی می‌دانسته و در کلمات خویش به مبانی و مؤلفه‌های آن اشاره کرده‌اند. لذا در بررسی مؤلفه‌های اصل ذومراتب بودن آیات حق در اندیشه امام خمینی^(س)، مبانی وجودشناختی و انسان‌شناختی آن  تبیین گشته و ریشه‌های بنیادی قول به کثرت معنایی آیات قرآن در کلام ایشان تشریح می‌گردد.  </em> https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_64885_e7aed7e0501397062546e2c7c366c542.pdf