پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 7 27 2005 09 22 Modernism and Innovation in Imam Khomeini’s Thought نوگرایی و نوآوری در اندیشة‌ امام خمینی(س) 73 84 65964 FA فاطمه طباطبایی عضو هیأت علمی و مدیر گروه عرفان اسلامی پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی. Journal Article 2005 06 10 The present article is an attempt to study modernism in Imam Khomeini’s ideas in the light of the issue of modernism in theorization in various disciplines. The research is conducted in two sections: the lifestyle of the clerics; and the main theoretical approaches. The first section argues that Imam Khomeini introduced a new approach to the concept of religious scholar. The second section is subdivided into spiritual politics and natural sanctity. The former discusses the definitions of gnosticism and man and concludes that with the entry of gnosticism and ethics into politics, the most humane politics dominate the society. The latter in the first place compares man and the religious scholar with a mosque, granting them a sanctity more sacred than that of the mosque and finally reaches some environmental conclusions for this comparison. نویسنده در این مقاله تلاش کرده است تا با نگاهی به مبحث نوگرایی در خصوص نظریه‌پردازان علوم مختلف، به وجود این خصلت در اندیشه‌های حضرت امام توجه خاص داشته باشد. وی این مقصد را در دو قسمت تحت عنوان «شیوة زیست روحانیت» و «بینشهای عمده نظری» به انجام می‌رساند. در قسمت اول بر این نکته تأکید می‌شود که چگونه حضرت امام نگرش نوینی از عالم دینی را به حوزه‌های سنتی روحانیت معرفی کردند. بحث قسمت دوم در دو بخش «سیاست معنوی» و «قداست طبیعت» پیگیری می‌شود. در بخش اول با ارائه تعریفی از عرفان و انسان به این نتیجه می‌رسد که با ورود عرفان و اخلاق در سیاست، انسانی‌ترین سیاستها بر جامعه حاکم می‌گردد. در بخش دوم، ابتدا انسان و عالم را با مسجد مقایسه کرده و برای آنان قداستی همتراز قداست مسجد قائل شده و در پایان نتایج زیست محیطی از این مقایسه گرفته است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_65964_2b2d77b57f1438df4b47cd385c5a40c2.pdf