پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122Authentication of Ibn Abi Omair’s Mursalat with an Approach Based on Imam Khomeini’s Viewpointsحجیت مرسلات محمد بن ابی عمیر با رویکردی بر دیدگاه امام خمینی(س)11683040FAعلیبهرامی نزادگروه فقه وحقوق ،دانشکده ادبیات،دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی ،تهران ،ایران .سید مصطفیموسوی بجنوردیعضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی و دانشجوی دکترای رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد یادگار امام، تهران،Journal Article20170221Some Shia scholars are of the opinion that Ibn Abi Omair does not quote a <em>hadith</em> or tradition but from the authenticated narrators. Therefore, in case the intermediary narrator is taken off the chain of narrations to make the tradition a <em>Musral</em> or directly transmitted, it shall be considered an authenticated tradition. On this basis, the majority of Shia scholars have validated Ibn Abi Omair’s Murasil quotations, like his Masanid (collection of hadiths narrated by the companions of the Prophet (PBUH) and Imams). Some others have denied his authentication and differentiated his Murasil from his Masanid. Imam Khomeini is of the opinion that only Murasil narrations of Ibn Abi Omair are authentic, while his Masanid are not authentic and need further document-based studies. Also the people from whom the hadith is narrated must be restudied. Therefore, Mohammad ibn Abi Omair’s quotation from any narrator shall not be a sign of his authentication and accordingly the hadith thus narrated shall not be valid, even if it is a Musral. Also Imam Khomeini rejects Mursals by Consensus Companions and Three-Scholar Consensus other than Ibn Abi Omair and believes that Consensus of Companions quotation of an anonymous or weakly supported narrator shall not be a sign of his authentication. Similarly, any quotation of the Three-Scholar Consensus from an anonymous or weakly supported narrator shall not bring authentication for the narratorبرخی از دانشمندان شیعه بر این باورند که ابن ابی عمیر جز از راویان ثقه نقل حدیث نمی‌کند؛ بنابراین در صورتی که واسطه را در زنجیره روایات حذف نموده، روایت را به شکل مرسل بیاورد، حکایت از وثاقت او دارد. بر این اساس بسیاری از محققان شیعی، مراسیل ابن ابن عمیر را همانند مسانید وی معتبر دانسته‌اند. برخی نیز حجیت مراسیل وی را انکار نموده و به عدم تسویه مراسیل او با مسانیدش قائل شده‌اند. امام خمینی معتقد است که فقط مرسلات ابن ابی عمیر حجت است؛ اما مسندات او حجت نیست و به بررسی سندی نیاز دارد و باید رجال آن تحقیق شوند. لذا روایت کردن محمدبن ابی عمیر از هر راوی، دلالت بر وثاقت او ندارد و آن روایت نیز نمی‌تواند صحیح باشد، هر چند مرسله باشد. همچنین امام خمینی مرسلات اصحاب اجماع و نیز مرسلات مشایخ ثلاثه را به جز ابن‌ابی‌عمیر نپذیرفته و معتقد است که نقل اصحاب اجماع از راوی مجهول یا متهم به ضعف، دلیل وثاقت او نمی‌شود و نقل مشایخ ثقات از راوی ضعیف و مجهول، دلیل بر توثیق آنها نخواهد بود.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83040_b142de980c5ae452394c3dc8d1a05157.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122Revolutionary Reading of Forbidden Books, Study Methods and Programs of the Islamic-Shia Discourse (1963-1979)خوانش انقلابی کتاب های ممنوعه و شیوه ها و برنامه های مطالعاتی گفتمان اسلامی ـ شیعی 1357-1342173683041FAمحسنبهشتی سرشتدانشیار و همکار گروه تاریخ پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامیکامرانعارواندانشجوی دکترای تاریخ انقلاب اسلامی پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی
مدرس دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزیJournal Article20170214The revolutionary reading of forbidden books in Islamic-Shia discourse, related studies and programs can clarify the mission of the cultural sector of the Islamic Revolution, the procedures for production of revolutionary ideology and intellectuality and its dissemination for a change in the status quo, and finally determining strategies and practical methods to that end. The previous research works were very helpful for the author of this paper to understand the accurate distribution and function of underground books, and the revolutionaries’ reading and study programs more seriously. Important parts of the books and articles on Islamic-Shia discourse were authored and translated by Iranian and non-Iranian theoreticians as well as revolutionary groups and circles. They helped establishment of intellectual and practical path of the revolution, led to the deepening of revolutionary thought, and sustainability of the performance of revolutionaries. The continuation of purposeful revolutionary reading and study programs of the revolutionary forces led to the emergence of an extensive and influential cultural movement that, along with other factors, resulted in final culmination of the Islamic Revolution. Historical evidence and documents will help elucidating this movement and clarifying cultural aspects of the revolutionary act with the help of sociology of reading and books.خوانش انقلابی گفتمان اسلامی ـ شیعی کتابهای ممنوعه و برنامه‌های خوانش و مطالعاتی آنها می‌تواند بخش فرهنگی انقلاب اسلامی و روند ایجاد اندیشه‌ها و ایدئولوژی انقلابی و نشر آن برای تغییر وضعیت موجود و تعیین خط‌مشی و شیوه‌های عملی آنها را روشن نماید. کاوش‌های انجام‌شده به محقق یاری بسیاری رساند تا گستره و کارکرد دقیق و مستند کتابهای زیرزمینی و خوانش و برنامه‌های مطالعاتی انقلابیون به‌طورجدی‌تری درک شود.
دسته مهمی از کتاب‌ها و جزوات ممنوعه گفتمان اسلامی ـ شیعی توسط رهبران، نظریه‌پردازان ایرانی و غیر ایرانی و نیز گروه‌ها و جمعیت‌های انقلابی تألیف و ترجمه شد و مسیر فکری و عملی انقلاب را هموار کرد و به تعمیق اندیشه‌ها و استمرار عملکرد انقلابیون منجر شد. سیر و برنامه‌های خوانش و مطالعاتی هدف‌دار انقلابیون، جریان فرهنگی گسترده و نفوذ داری را باعث شد که در کنار دیگر عوامل به شکل‌گیری نهایی انقلاب مدد رساند. شواهد و اسناد تاریخی در شفاف‌سازی این جریان و روشن‌سازی ابعاد فرهنگی امر انقلاب با یاری جامعه‌شناسی خواندن و کتاب کمک مؤثری خواهد کرد.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83041_02379a9737c094044bacbcb80d8654dd.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122Role of Presupposition in Jurisprudence and Iran’s Penal Law with an Approach Based on Imam Khomeini’s Viewsنقش پیش فرض در فقه و حقوق کیفری با رویکردی بر آرای امام خمینی(س)375283042FAرامینپورسعیداستادیار دانشگاه پیام نورمرضیهآذرنیاکارشناس ارشد حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه پیام نورکرج، البرز، ایران.Journal Article20170313Presupposition is a belief that is institutionalized in the mind of the individual under certain time and place conditions or under the effect of social culture, family, economy, etc. and affects his decision-making. The penal lawmakers are no exception to this rule in enacting laws. This research work intends to clarify some of the most important presuppositions that affect penal jurisprudential verdicts. Since these affairs have turned into a postulate in the minds of the lawmakers, it is very difficult to make alterations in them. For instance, the presupposition of the authenticity of a tradition with a single narrator in dealing with the traditions attributed to the Infallible Household of the Prophet (PBUH) has made it impossible to pose any contrary statement. Therefore, the majority of the textual evidences such as statements and hadiths (traditions) have been given priority over non-textual evidences such as evidence by reason and conduct of the wise. However, it seems that the opposite side of this statement, i.e. giving priority to non-textual evidence, must be prioritized since the textual evidences face problems in document validity, attribution and authentication. Moreover, the reasoned understanding of traditions is mainly based on presuppositions that reduce the possibility of pure understanding, and diminish the evidence from pure text to superficial and then to brief evidence. This research work has been development in the context of philosophy of Islamic jurisprudence and penal law.پیش‌فرض، امری است که در بستر زمان و مکان، تحت تأثیر فرهنگ جامعه، خانواده، اقتصاد و ... در ضمیر افراد نهادینه می‌شود و در تصمیم گیری‌ها مؤثر است. قانون‌گذاران کیفری نیز در عرصة تقنین از این قاعده مستثنا نیستند. تحقیق حاضر در مقام احصاء و تبیین برخی از مهم‌ترین پیش‌فرض‌هایی است که احکام فقهی جزائی را تحت تأثیر قرار داده است. از باب نمونه پیش‌فرض حجیت خبر واحد در مواجهه با اخبار منتسب به معصومین علیهم‌السلام، عملاً سبب غیرقابل طرح بودن سایر ادله گردیده است. نتیجه اینکه اغلب ادله متنی مثل اخبار و احادیث، بر ادله غیر متنی نظیر دلیل عقل و بنای عقلا سلطه یافته‌اند. علاوه بر اینکه اخبار با دشواری‌های متعددی هم در سند و هم در دلالت مواجهند، درک مدلول آنها، اغلب تحت تأثیر پیش‌فرض‌هایی صورت می‌گیرد که ما را از مقصود شارع دور می‌نماید. جلوه‌های مقاصدی فقه امام خمینی مرتبط با همین پیش‌فرض است.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83042_a029dfa12adae355dc827614bb83e577.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122No Opposition to Book and Traditions, Prerequisite for Authenticity of Condition and Its Influence
in View of Imam Khomeiniعدم مخالفت با کتاب و سنت ضامن صحت شرط و نفوذ آن در پرتو دیدگاه امام خمینی(س)536883043FAداودحسن پوراستادیار دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایرانJournal Article20170301No objection to the Book of God and the traditions is one major prerequisite for the influence and authenticity of a condition. This is something confirmed in particular by a consensus rule and there is no debate on its authenticity on the part of the jurists. The solid evidence for this claim is the existence of general and particular texts that attest to the influence of a conditional case that is according to the Book of God, i.e. there is no objection to it. By objection to the Book, we also mean objection to the tradition. This is because the Book is the absolute rule of God, whether in the Holy Quran or in the traditions attributed to the Infallible Ones. Therefore, if a condition is not against the book, it shall be deemed influential, otherwise it shall be taken an invalid condition. In case of skepticism on the nature of objection, Sheikh Ansari has recommended interpreting it as a no-objection case. However, there is difference of opinions among the scholars on this point. They say it must be removed by resorting to the general consensus, although some jurists Like Imam Khomeini have found fault with Sheikh Ansari’s view and claim that there is no chance for the principle of no objection, and that, in case of any debate, there will be no chance for enforcement of the principle. This debate has resulted in a bunch of different opinions such as conditioning lack of exit of the spouse from the country, conditioning heritage in temporary marriage, and conditioning liability in rentals.از اهم شروط نفوذ شرط و صحت آن، عدم مخالفت با کتاب و سنت است و این مهم به نحو موجبه جزئیه، حکم اجماعی و اتفاقی است که کسی از فقیهان در آن مناقشه‌ای ندارد. مستند این مطلب، نصوص عامه و خاصه‌ای است که دلالت بر اعتبار شرطی می‌کنند که موافق با کتاب باشد؛ یعنی مخالفتی با آن نداشته باشد. مراد از عدم مخالفت با کتاب، شامل سنت هم می‌شود؛ زیرا منظور از کتاب، مطلق حکم الله است چه در قرآن کریم باشد و چه در لسان سنت بیان‌شده باشد.
بنابراین اگر شرطی مخالفت با کتاب نداشت، نافذ و در صورت مخالفت، این شرط غیر نافذ است و در صورت شک در مخالفت و عدم مخالفت، شیخ انصاری قائل به اصل عدم مخالفت می‌شود؛ ولی بین محققین اختلافی وجود دارد که در بحث تمسک به عام در شبهات مصداقیه این مطلب روشن خواهد شد اگرچه بزرگانی چون امام خمینی در این مطلب به شیخ انصاری اشکال کرده و می‌گویند مجالی برای اصل عدم مخالفت نیست و در محل بحث، مجالی برای پیاده کردن اصل نخواهد بود. ثمره این بحث در فروع متعددی قابل‌رؤیت است ازجمله، اشتراط عدم خروج زوجه از وطنش، اشتراط ارث در عقد متعه، اشتراط ضمان در اجاره.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83043_53caf8587737a974d0e47482ce6628c9.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122A Study of Factors behind Convergence of People with Islamic System in Imam Khomeini’s Thoughtبررسی عوامل مؤثر در همگرایی مردم با نظام در اندیشة امام خمینی(س)699383044FAعبداللهعطاییاستادیار تاریخ، گروه معارف، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.سجادعلی محمدیدانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، گروه معارف، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.Journal Article20161224Paving the ground for government-people cooperation and convergence of people with the Islamic system is among the most fundamental strategies of the Islamic system of government in safeguarding and empowering the Islamic government in line with realizing religious and Islamic ideals. To translate this ideal into action, a review and clarification of the political viewpoints of Imam Khomeini, as the founder of Islamic Revolution is necessary. This descriptive-analytical research work has found out that several factors should be considered for creating convergence between the people and Islamic establishment. These factors are: the existence of a religious imitation personality and a religious leader, public satisfaction and contribution in the affairs and the officials’ abidance by law. Imam Khomeini resorted to his rank of source of religious imitation and leadership as well as establishment of an Islamic republic system of administration. This he did by such measures as participating people in the administration of the country, giving centrality to principles of religious obligation, law and social justice, promotion of simple-life discourse, boosting unity among people, eradicating poverty, promoting self-devotion, and official recognition of the right of supervision for people.از زیربنایی‌ترین راهبردهای نظام اسلامی در حفظ و تقویت حکومت اسلامی و با هدفِ تحقق آرمان‌های دینی و اسلامی، ایجاد زمینة تشریک‌مساعی دولت و ملت و همگرایی مردم با نظام است. برای نیل به این مقصود نیاز به بازشناسایی و تبیین دیدگاه‌های سیاسی امام خمینی به‌عنوان بنیان‌گذار جمهوری اسلامی دراین‌باره است. در این پژوهش که به شکل توصیفی ـ تحلیلی انجام پذیرفته، چنین به‌دست‌آمده که ایجاد همگرایی بین مردم و نظام، مبتنی بر عواملی چون وجود نهاد مرجعیت دینی و رهبری سیاسی، رضایتمندی و مشارکت مردم در امور و قانون‌مداری مسئولان است و امام خمینی با استفاده از نهاد مرجعیت و رهبری و تأسیس حکومت اسلامی در قالب جمهوریت، با اقداماتی مثل مشارکت دادن مردم در ادارة کشور، محوریت دادن به اصل تکلیف، قانون و عدالت اجتماعی؛ گفتمان‌سازی ساده‌زیستی، ایجاد وحدت میان مردم، فقرزدایی، ایثارگری و به رسمیت شناختن حق نظارت برای مردم به تحقق عوامل همگرایی عینیت بخشید.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83044_7363df08f7d6e6cd73c76ee8ed57f711.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181122A Research into Last Will Executor’s Guardianship on Marriage of Minors with an Approach
Based on Imam Khomeini’s Viewpointsجستاری در ولایت وصی بر تزویج صغار با رویکردی به دیدگاه امام خمینی(س)9510883045FAطاهرعلی محمدیدانشیار و عضو هیأت علمی گروه فقه دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.پریساجعفریدانش آموخته کارشناسی ارشد رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه ایلام، ایلام، ایرانJournal Article20170215There is no discord on the legitimacy of delegation of the guardian’s authority to the executor of last will concerning the financial matters of the minors. Whatever causes heated debate is the proof of the last will executor’s guardianship on marriage of minors on behalf of their parents. There are three approaches to this problem: the majority of the jurists denounce absolute authority of the guardian in this case; another group of jurists approve absolute authority of the guardian; and the third group of jurists condition legitimacy of such authority to the parents’ clear assertion on the right of marriage. Some jurists, like Imam Khomeini, who have not reached a conclusion from the collection of evidences provided by the above-said three approaches, say no authority for guardian in marriage of the minors is an instance of obligatory precaution. This descriptive-analytical research has reviewed and analyzed the evidences in the aforementioned approaches and concluded that the guardian has authority on marriage of the minors on condition of assertion by the testator.در مشروعیت انتقال ولایت ولی به وصی در امور مالی صغار اختلافی وجود ندارد. آنچه معرکه آرای فقهاست، ثبوت ولایت وصی در تزویج صغیر و صغیره به نیابت از ولی آن‌هاست. در این خصوص سه دیدگاه عمده وجود دارد: مشهور فقها معتقد به عدم ثبوت ولایت وصی به‌طور مطلق هستند؛ گروهی نیز قائل به ثبوت آن به‌طور مطلق می‌باشند و جماعتی هم مشروط به‌تصریح ولی بر وجود حق تزویج برای وصی، اعتقاد به ثبوت آن دارند. برخی از فقها مثل امام خمینی که از مجموع ادلة ارائه‌شده بر سه دیدگاه مذکور به فتوایی نرسیده، احتیاط واجب را در عدم اقدام وصی به تزویج صغیر دانسته‌اند. در این پژوهش که به روش توصیفی - تحلیلی انجام پذیرفته، با نقد و بررسی دلایل اقوال مذکور، نتیجه گرفته‌شده است که وصی به‌شرط تصریح موصی، بر تزویج صغار، ولایت دارد.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83045_3623a8f7905c155194176e1dec26da53.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462208020181221Profit and Loss Sharing Bonds According to Imam Khomeini’s Decreesاوراق مضاربه مطابق با فتاوای امام خمینی(س)10912983065FAفهیمهملک زادهدکترای حقوق خصوصی و دکترای حقوق خانواده،عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد، واحد تهران شمال، تهرانJournal Article20170206Profit and loss sharing (PLS) is one of the economic issues that was in force since the inception of Islamic jurisprudence. The early Shia jurists from Sheikh Saduq to Shahid Awwal (Muhammad Jamaluddin al-Makki al-Amili al-Jizzini) and to Imam Khomeini have discussed profit and loss sharing in their books that are now used as the first reference books on PLS.
In this descriptive-analytical research, which has been developed based on library studies, we intend to clarify the fact that profit and loss sharing is a social necessity which accelerates fixed and cash capital turnover. The Islamic society feels the need to PLS charging more than before to comply with the prohibition of interest – that goes counter to religious code of conduct.
This paper intends to review some of Imam Khomeini’s jurisprudential discussions on monetary policies. Since Imam Khomeini, along with other jurists, have directly discussed the profit and loss sharing mechanism, we have directly taken these discussions from his other jurisprudential works. Therefore, some viewpoints and understandings may not be a hundred percent certain and may cause skepticism and conjecture. It is hoped that this paper will be an introduction to more research works by the researchers and academicians for clarification of these urgent financial matters on the part of the universities and theological schools in order to reach resolute decrees on these issues.مضاربه از مسائل اقتصادی است که از روز نخست تدوین فقه وجود داشته است. فقهای اولیه شیعه از شیخ صدوق تا شهید اول و... تا امام خمینی به بحث دربارة مضاربه پرداخته‌اند و کتاب‌هایی نگاشته‌اند که به‌عنوان جوامع اولیه فقهی به یادگار مانده است.
در این مقاله که به روش توصیفی-تحلیلی و با ابزار کتابخانه‌ای تدوین‌شده است بر آنیم که تبیین کنیم، مضاربه ضرورتی اجتماعی دارد که همان به حرکت درآوردن سرمایه ثابت و نقدی است، و جامعه اسلامی روزبه‌روز ضرورت آن را بیشتر احساس می‌کند خصوصاً جامعه‌ای که می‌خواهد از نظام ربوی که آن را خلاف مشی دینی و اعتقادی خود می‌داند، دوری کند.
نوشتار حاضر درصدد است پاره‌ای از مباحث فقهی سیاست‌های پولی از دیدگاه امام خمینی را مطرح کند و ازآنجایی‌که ایشان و سایر فقها به بررسی فقهی این موضوع به‌طور مستقیم پرداخته‌اند، به‌ناچار این مباحث را از فتاوای ایشان در سایر ابواب فقهی برداشت نموده‌ایم. بدین‌جهت، ممکن است بعضی از این اظهارنظرها و برداشت‌ها یقینی نباشد و تنها ما را به ظن و گمان رهنمون سازد. امید است که این مقاله مقدمه‌ای برای پژوهش گسترده‌تر محققان و اساتید محترم گردد و با تبیین این‌گونه موضوعات از طرف دانشگاه و اجتهاد حوزه‌های علمیه، به احکام قطعی در این مسائل نائل گردیم.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_83065_c6ba16037ead7e7fc0588c0f2741e07c.pdf