پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Mateen's messageپیام متین12191175FAJournal Article20240227Machine summary:<br />A personality whose chain of many sects of Sufism leads to his existence as the polar opposite, and this is despite the fact that Islamic mysticism, except in the last few centuries, has been mostly indebted to Sunni scholars.And theoretical mysticism as we know it appeared in Shia books centuries after the martyrdom of Her Holiness, until today when the greatest custodians of this treasure of knowledge and practice are the Shias and the beloved members of the Ahl al-Bayt of Infallibility and Purity.And in the meantime, as a scholar who has written the most books in the field of Islamic mysticism, the Imam should be considered one of the greatest owners and promoters of this science, who, in the highest ranks of Shiite jurisprudence, did not stop himself from paying attention to theoretical mysticism. And therefore, due to his kind of mysticism, which is derived from the fiqh and hadith of Ahl al-Bayt, Imam's mysticism can be called Shiite mysticism.<strong>خلاصه ماشینی:</strong><br />شخصیتی که سلسلة بسیاری از فرق تصوف به وجود قطب‌الاقطاب وی منتهی می‌گردد و این در حالی است که عرفان اسلامی جز در چند سدة اخیر بیشتر وامدار دانشمندان اهل سنّت بوده است و عرفان نظری به نحوی که ما می‌شناسیم قرنها بعد از شهادت حضرتش در کتب شیعیان نمود می‌یابد، تا امروز که بزرگترین حافظان این گنجینة علم و عمل، شیعیان و دلباختگان اهل بیت عصمت و طهارت گردیده‌اند. و در این میان حضرت امام را به عنوان دانشمندی که بیشترین کتب خویش را در زمینة عرفان اسلامی نگاشته است باید از زمرة بزرگترین صاحبان و مروّجان این علم دانست که در بالاترین ردة فقاهت شیعی، همّ خویش را از توجه به عرفان نظری باز نداشته است. و لذا به واسطة نوع نگاه عارفانة ایشان که برگرفته از فقه و حدیث اهل بیت است، می‌توان عرفان امام را عرفان شیعی نامید.پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Round table: mysticism and globalizationمیزگرد: عرفان و جهانی شدن342191183FAJournal Article20240227Machine summary:<br />Noble verses that indicate the end of the Holy Prophet and from him with the title "Mercy to the worlds" or "M''"'a k'''''an Muhammedٌ ab''''a' ahdٍ min' raj''''alkum wa l'''ken Rasool of God and k''''atma al-nabbeyin''] Ahzab: 40 [It is mentioned and more important than all these when we read clearly in three noble verses of the Qur'an with different spaces.that we come across "He who sent his Messenger with guidance" and the religion of truth will appear on the whole religion or even some general addresses of the Qur'an such as "Y''" And also when talking about We show the length and breadth of the Prophet's end and we say that this end is not only historical, but also indicates the comprehensiveness of the Prophet's ranks in all perfections, or when in the noble verses of the Qur'an, we refer to issues that are beyond any climatic perception.And we deal with a general and universal invitation; Finally, from the group of these, we come to the conclusion that if categories called globalization are discussed today, we can bring out a more basic category called universality from within the holy religion of Islam. In the definition of mysticism and globalization, there are also considerations, that is, if you want to define mysticism in the historical sense and something that is mentioned next to Sufism, and ask what it looks like for globalization?This has an answer. This is due to the word "globalization" which has no historical precedent, and we have to see what they intended and what they intend to use this word. Globalization in its modern sense is a human phenomenon; In general, it has existed in a different meaning in different religions, but in my opinion, in a reverse direction, in a direction that has many differences with its modern meaning, which should also be taken into account.<strong>خلاصه ماشینی:</strong><br />آیات شریفه‌ای که دلالت بر خاتمیت پیامبر اکرم می‌کند و از ایشان با عنوان «رحمةٌ للعالمین» یا «اِنّ''''ا اَرْسَلْن''''اکَ ک''''افَةً لِلْن''''اس''''» یا «م''''ا ک''''انَ مُحَمَّدٌ اَب''''ا´ اَحَدٍ مِنْ رِج''''الِکُمْ وَ ل''''کِنْ رَسُولَ اللهِ وَ خ''''اتَمَ النَّبِیینَ» ] احزاب: 40 [ نام می‌برد و از همة اینها مهمتر وقتی با صراحت در سه آیة شریفة قرآن با فضاهای مختلف می‌خوانیم که «هُوَالَّذی اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی'''' وَ دینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِه» و یا حتی به برخی از خطابات عام قرآن مثل «ی''''ا اَیُّهَا النّ''''اسُ» برخورد می‌کنیم و نیز وقتی صحبت از خاتمیت طولی و عرضی پیامبر می‌نماییم و می‌گوییم که این خاتمیت تنها تاریخی نیست بلکه حاکی از جامعیت مراتب پیامبر در همة کمالات است یا وقتی در آیات شریفة قرآن به مباحثی که فراتر از هرگونه تلقی اقلیمی است و با دعوت عام و جهانی دارد، برخورد می‌کنیم؛ نهایتاً از مجموعة اینها به این نتیجه می‌رسیم که اگر امروز مقوله‌هایی به نام جهانی شدن مورد بحث قرار می‌گیرد، می‌توانیم مقولة بنیانی‌تری را به نام جهانی بودن از درون آیین مقدس اسلام بیرون بیاوریم. در تعریف عرفان و جهانی شدن هم ملاحظاتی است یعنی اگر بخواهید عرفان را به معنای تاریخی و چیزی که در کنار تصوف مطرح است، عنوان کنید و بپرسید که برای جهانی شدن چه صورتی دارد؟ این یک پاسخ دارد. این به اعتبار لفظ «جهانی شدن» است که سابقة تاریخی ندارد و باید ببینیم که اینها از این لفظ چه اراده کرده‌اند و چه اراده می‌کنند؟ جهانی شدن به معنای امروزی آن پدیده‌ای است بشری؛ به طور کلی به معنای دیگر در ادیان مختلف وجود داشته است اما به نظر من در یک جهت عکس، در جهتی که با معنای امروزی آن تفاوتهای بسیار دارد که باید به اینها هم توجه کردپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Description of the life, works and opinions of the martyred philosopher Shahabuddin Suhravardiشرح احوال، آثار و آرای فیلسوف شهید شهاب الدین سهروردی4364191184FAسید محمدموسوی بجنوردیمدیر گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی ، دانشیار و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلمJournal Article20240227Machine summary:<br />Also, in this article, the belief of Sheikh Suhravardi in philosophy is expressed, that he does not consider a philosophy whose goal is not that the philosopher becomes a person of spiritual and spiritual truths, but a pure claim, and after that, he defines the wisdom of enlightenment and divides the sages in this book. He points out that there are several categories of sages, he considers one group to be divine sages and another group to be sages who are not the people of Talah, and divine sages are also divided into several categories. which is advanced in philosophy and spiritual experienceHe places sages at the top of the hierarchy and calls such a sage Qutb. Sheikh Sadid al-Din Mahmoud bin Omar said: When the news of Suhravardi's death reached our sheikh, Fakhr al-Din Mardini, he said: "I did not say the same thing about him to you before, and was I not afraid of this incident?" [Ibn Abi Asiba'a 1968: 641-646] Some historians have said that Malik Zahir executed his father's order about the sheikh only whenthat he received a letter from his father in which he was threatened with dismissal, and after this incident, he took a lot of property from the jurists who had paved the way for Suhravardi's death, and in this way he took revenge on them] Badavi: 38 [Whether this narration is correct Be it or not, by any fate, the Sheikh left this world while he was still in the prime of life and had not completed his huge scientific plans. For this reason, Suhrawardi divides sages in the beginning of his most important book, Hikmah al-Ishraq, as follows: A divine sage who is completely in taalah [= creation by the morals of God and likeness to God] and is not a person of discussion and opinion.<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
همچنین در این مقاله عقیدة شیخ سهروردی در فلسفه بیان می‌شود که وی فلسفه‌ای را که هدفش این نباشد که شخص فیلسوف متحقق به حقایق معنوی و روحانی شود جز ادعای محض چیزی نمی‌داند و پس از آن به تعریف حکمت اشراق می‌پردازد و به تقسیم‌بندی حکیمان در این کتاب اشاره می‌کند که حکیمان چند دسته هستند، گروهی را حکیم الهی می‌داند و گروهی دیگر را حکیم بحاث که اهل تأله نیستند و حکیم الهی نیز بر چند دسته تقسیم می‌شود و در پایان با اشاره به نظر سهروردی در مورد حکیم، بیان می‌کند که سهروردی حکیمی را که در فلسفه و تجربة روحانی و معنوی پیشرفته است در رأس سلسله مراتب حکیمان قرار می‌دهد و چنین حکیمی را قطب می‌نامد. شیخ سدیدالدین محمود بن عمر گفت: وقتی خبر کشته شدن سهروردی به شیخ ما، فخرالدین ماردینی، رسید به ما گفت: قبلاً دربارة او همین سخن را با شما نمی‌گفتم و از همین ماجرا نمی‌ترسیدم؟» ] ابن ابی اصیبعة 1968: 641 ـ 646 [ بعضی از تاریخ‌نگاران گفته‌اند که ملک ظاهر فرمان پدرش را دربارة شیخ فقط وقتی اجرا کرد که نامهای از پدر به دستش رسید که در آن تهدید به عزل شده بود و پس از این ماجرا از فقیهانی که راه کشته شدن سهروردی را هموار کرده بودند اموال فراوان گرفت و بدین طریق از آنان انتقام کشید ] بدوی: 38 [ خواه این روایت صحیح باشد و خواه نباشد، به هر تقدیر، شیخ در حالی از این عالم رخت بربست که هنوز در عنفوان عمر بود و طرحهای عظیم علمی خود را به فرجام نرسانده بود. به همین جهت، سهروردی حکیمان را در سرآغاز مهمترین کتابش، حکمة الاشراق ، به این تقسیم می‌کند: حکیم الهی‌ای که یکسره در تألّه ] = تخلق به اخلاق الله و تشبّه به خدا [ پیشرفته است و اهل بحث و نظر نیستhttps://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191184_5e32a5dcaac330258bee049d181e4380.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Understanding religious experienceفهم تجربه دینی6582191185FAJournal Article20240227Abstract:<br />Ninan Smart's article on "Understanding Religious Experience" is very important due to the presentation of some methodological and epistemological issues that are necessary for any research in the field of mysticism. The merit of Smart's writing is that it emphasizes the complexity of the issues involved and takes a balanced and nuanced methodological stance against the "all or nothing" views of most early scholars of mystical texts, views that either a person is a mystic.And he sees the issues very clearly, or he is not a mystic and therefore remains silent, because his considerations are off topic. The area that Smart's article specifically addresses is the meaning of the word "experience" as it is used in the context of the discussion of religious experience, a topic that certainly requires considerable clarity, more phenomenological research, and double precision.
Machine summary:<br />Another observation that should be made is that although we can consider some traditions as religious traditions, there are also traditions and movements that may not be called religious in general, but they still have formal characteristics that make them at least similar to religions. They show similar human thoughts, motives and feelings. That argument, in a nutshell, is this: if religion typically involves various aspects or dimensions—as I have named them elsewhere.It means doctrine, myth, moral education, rituals, experience and social institutionalization, so Maoism is similar to religion. The summary of the speech so far is as follows: from the religious experiences, which are influenced and/or interpreted, which occur inside or outside religious and pseudo-religious traditions, existential and/or theoretical understanding (to different degrees) can exist. For though there are various forms of observation which apparently have nothing to do with the worship of God—for example, that which is found in the Trojan Buddha.A yogic quest might be interpreted in this way, just as we might view washing dishes as a form of service to God. One measure of adequacy here is: do we have enough understanding of what those experiences are like to reasonably convince us that experiences A, B, C, and so on from different contexts are relatively similar? Because if they are like this, results will be obtained about the formation and validity of religious experience.<strong>چکیده:</strong>
مقالة نینان اسمارت در باب «فهم تجربة دینی» به سبب طرح برخی از مباحث روش‌شناختی و معرفت‌شناختی که برای هر پژوهشی در حوزة عرفان ضروری است، اهمیت بسزا دارد. امتیاز نوشتة اسمارت در این است که بر پیچیدگی مباحث مربوطه تأکید می‌ورزد و موضع روش شناختی متعادل و ظریفی را در برابر دیدگاههای «همه یا هیچ» اکثر محققان خام‌اندیش پیشین متون عرفانی برمی‌گزیند، دیدگاههایی مبنی بر اینکه یا شخص عارف است و مباحث را کاملا واضح می‌بیند یا عارف نیست و از این رو ساکت می‌ماند، چرا که ملاحظاتش خارج از موضوع است. حوزه‌ای که مقالة اسمارت به طور خاص به آن می‌پردازد معنای واژة «تجربه» است آنگونه که در زمینة بحث از تجربة دینی استعمال می‌شود، موضوعی که یقینا وضوح قابل ملاحظه، تحقیق پدیدارشناختی بیشتر و دقت مضاعف می‌طلبد.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
ملاحظة دیگری که باید کرد این است که اگرچه می‌توانیم برخی از سنّتها را به عنوان سنّتهای دینی برگرفت سنّتها و جنبشهایی نیز هستند که شاید نتوان به طور معمول دینی نامید، ولی با این همه دارای ویژگیهای صوری هستند که آنها را دست کم شبیه ادیان می‌کند و اندیشه‌ها، انگیزه‌ها و احساسات انسانی مشابهی را نمایان می‌سازند. آن استدلال، به طور مختصر، از این قرار است: اگر دین نوعاً متضمن جنبه‌ها یا ابعاد گوناگون ــ همانگونه که من در جایی دیگر آنها را نامگذاری کردم ــ یعنی آموزه، اسطوره، تعلیم اخلاقی، شعائر، تجربه و نهادینه‌سازی اجتماعی باشد، پس مائوئیسم شبیه دین است. خلاصة کلام تا اینجا بدین قرار است: از تجربه‌های دینی، تأثرانگیز و / یا تفسیر شده، که درون یا بیرون سنّتهای دینی و شبه دینی واقع می‌شوند، فهم وجودی و / یا نظری (به درجات مختلف) می‌تواند وجود داشته باشد. زیرا هرچند صور مختلفی از مشاهده وجود دارد که ظاهراً ارتباطی با عبادت خداوند ندارد ــ برای مثال، آن صورتی که در آیین ترودایی بودا یافت می‌شود ــ ممکن است جستجوی یوگایی، بدین نحو تفسیر شود، درست همانطور که ما نیز می‌توانیم ظرف شستن را به عنوان شکلی از خدمت به خدا بنگریم. یکی از معیارهای کفایت در اینجا این است: آیا ما به اندازة کافی فهمی از اینکه آن تجارب چگونه هستند داریم تا به‌طور معقولی ما را متقاعد کند که تجربه‌های الف، ب، ج و مانند آن از بافتهای مختلف، نسبتاً مشابه‌اند؟ زیرا اگر اینگونه باشند، نتایجی دربارة تکوین و اعتبار تجربة دینی به دست می‌آید.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191185_ec718e6ef01406ccf44e63a23a831ee7.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122The science of "light" or "veil"علم «نور» یا «حجاب»83108191186FAفاطمهطباطباییمدیر گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیJournal Article20240227Abstract:<br />Man is a researcher, questioner and answer seeker. He is always looking for questions about science, the world, the known, the purposes, the results, and the valuation of science, and this state peaks in him when he sees "science" with two opposite adjectives, "light" and "veil". For this reason, he wants to know how the truth that they know as "Al-Zahir Lazateh and Al-Mahateen Laghirah"It can be a hijab, the hijab of Akbar. In this first article, he talked about the application of science in two senses (general and absolute science) and (specific and specialized science), which is the knowledge based on experience and testing, and then according to some great thinkers and knowledge that "science" have been considered equivalent to "existence" and "light", we have mentioned. The main focus of the discussion is the mystic theories of Imam Khomeini (pbuh), who consider "science" to be one of the subjects of nature and attribute it to the enlightened direction of the existence of beings, and believe that all beings, according to their limits of existence, are manifestations of the name "Alim" of His Holiness. ; Therefore, the secret of the glorification of creatures and the secret of human immortality and becoming a kingdom are expressed in this knowledge and awareness.Therefore, they consider true knowledge to be "the way to heaven" and each level of this knowledge is proportional to the levels of heaven (actions, attributes, essence), and from the first verses of Surah Al-Alak, they put forward beautiful and new points in expressing the value and dignity of science, which are briefly We have paid it.
Machine summary:<br />The main focus of the discussion is the mystic theories of Imam Khomeini (pbuh), who consider "science" to be one of the subjects of nature and attribute it to the light point of the existence of beings, and they believe that all beings according to the limits of their existence are manifestations of the name "Alim" of His Holiness. ; Therefore, the secret of the glorification of creatures and the secret of human immortality and becoming a kingdom are expressed in this knowledge and awareness. Man finds out that he came from somewhere and finally returns to somewhere; For this reason, he asks about "origin" and "resurrection".And then asking yourself and hearing the answer, and finally what is science? And what matters does it belong to, and what kind of relationship is there between "knowledge" and "known" and the mental form of an object with its external form, and what is the correspondence between these two, and finally, whether knowledge is "light" or "veil", the veil is revealed. Is it or a curtain thrower? In this article, an attempt has been made to answer these questions by using the explanations of Imam Khomeini (PBUH) about this truth.Because they accepted both attributes about science and gave detailed explanations about it. Therefore, some people believe that science is "existence" and "light" and naturally they accept the property of "light" which is "self-appearance and non-appearance" for science and attribute to it the property of discovery and in this way it is possible for humans to understand existence. They know and believe that no matter how much a person can be purified and beautified from being mixed with darkness and nothingness, he has made it possible for the truth to emerge in his heart.<strong>چکیده:</strong>
انسان موجودی پژوهشگر، پرسش‌کننده و پاسخ طلب است. همواره در پی پرسش از علم، عالم، معلوم، اغراض، نتایج و ارزش‌گذاری علم است و هنگامی این حالت در او اوج می‌گیرد که «علم» را با دو صفت متضاد «نور» و «حجاب» متصف می‌بیند. به همین دلیل می‌خواهد بداند چگونه حقیقتی که «الظاهر لذاته و المظهر لغیره»اش می‌دانند، می‌تواند حجاب، آن هم حجاب اکبر باشد. در این نوشتار نخست، از کاربرد علم در دو معنی (علم عام و مطلق) و (علم خاص و تخصصی) که همان دانش متکی بر تجربه و آزمون است، سخن گفته و سپس به آرای برخی از بزرگان اندیشه و معرفت که «علم» را مساوق «وجود» و «نور» دانسته‌اند، اشاره کرده‌ایم. محور اصلی بحث، نظریه‌های عارفانة امام خمینی (س) است که «علم» را از شئون فطرت دانسته و آن را به وجهة نورانی وجود موجودات منتسب می‌دانند و بر این باورند که تمام موجودات متناسب با حدود وجودی خود مظهر اسم «علیم» حضرت حقند؛ بنابراین راز تسبیح موجودات و نیز رمز جاودانگی و ملکوتی شدن انسان را در همین علم و آگاهی بیان می‌دارند. لذا علم حقیقی را «طریق جنت» و هر مرتبه‌ای از این علم را متناسب با مراتب بهشت (افعال، صفات، ذات) می‌دانند و از آیات نخستین سورة علق نکات زیبا و تازه‌ای در بیان ارزش و منزلت علم مطرح می‌نمایند که به طور مختصر به آن پرداخته‌ایم.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
محور اصلی بحث، نظریه‌های عارفانة امام خمینی (س) است که «علم» را از شئون فطرت دانسته و آن را به وجهة نورانی وجودِ موجودات منتسب می‌دانند و بر این باورند که تمام موجودات متناسب با حدود وجودی خود مظهر اسم «علیم» حضرت حقند؛ بنابراین راز تسبیح موجودات و نیز رمز جاودانگی و ملکوتی شدن انسان را در همین علم و آگاهی بیان می‌دارند. انسان درمی‌یابد که از جایی آمده و سرانجام به جایی بازمی‌گردد؛ به همین دلیل از «مبدأ» و «معاد» می‌پرسد و سپس از خود پرسیدن و پاسخ شنیدن و بالاخره از اینکه علم چیست؟ و به چه اموری تعلق می‌گیرد و چه نوع رابطه‌ای میان «عالم» و «معلوم» و صورت ذهنی شی‌ء با صورت خارجی آن است و میان این دو چه تطابقی است، و سرانجام آنکه آیا علم «نور» است یا «حجاب»، پرده‌برانداز است یا پرده‌افکن؟ در این مقاله سعی شده است با استفاده از توضیحات حضرت امام خمینی (س) در مورد این حقیقت به این پرسشها پاسخ داده شود؛ زیرا ایشان هر دو صفت را در مورد علم پذیرفته و دربارة آن توضیحات مفصلی داده‌اند. بنابراین، برخی معتقدند علم، «وجود» و «نور» است و طبعاً خاصیت «نور» را که «الظاهر بذاته و المظهر لغیره» است، برای علم می‌پذیرند و برای آن خاصیت کشف‌کنندگی قائلند و از همین طریق درک هستی را برای انسان ممکن می‌دانند و بر این باورند که هر اندازه انسان بتواند از آمیخته شدن به تاریکیها و نیستیها پاک و پیراسته شود، امکان ظهور حقایق را در قلب خود فراهم کرده است.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191186_44d3fef2b6477c84daf13cbee2f54778.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122A look at the background of the theory of rational unityنگاهی به پیشینه نظریه اتحاد عاقل و معقول109128191188FAبیوکعلیزادهعضو هیات علمی گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیJournal Article20240227Abstract:<br />If we consider the process of perception to be the result of the interaction of the three elements of subjectivity, belonging, and cognition, many of the theories proposed in the field of Islamic thought regarding science and perception can be organized around the two ratios existing between the three mentioned elements. A number of important theories are responsible for explaining the relationship between science and perception and its verification.And some theories refer to the relationship between perception and identification. The theory of "wise and reasonable union" is one of those theories that refer to the recent relationship. In this article, the theory of wise and reasonable union has been examined from a historical perspective. Before the historical report, the author clarified the terms and concepts used in the title of the discussion.
Machine summary:<br />Before examining the historical course of the "wise and reasonable union" theory, it is necessary to first examine the central terms of this discussion, which are the three words "union", "wise" and "reasonable", because each of these words in the literature Our philosophy is used colloquially for multiple meanings. But the fact that we said that the mentioned assumption does not hold is due to the fact that Mulla Sadra and other speakers of the theory of rational and reasonable unity, aside from the rules of speech in the use of the word "unity" in expressing the discussed theory, have explicitly defined the unity they are looking for.The union intended by Mulla Sadra in the theory of the union of the wise and reasonable, at the beginning of the process of cognition, in which the passive aspect of the self is the dominant aspect, is of the type of union of matter and form, and at the stage of self-activity, this union is of the type of union of truth and subtlety [Sadruddin Shirazi 1981] Volume 3: 324, 325; Lithograph: 212-211 [. Sadra also mentions the difficulty of this issue in Esfar, then he mentions a revelation that inspired him with the theory of rational and rational unity.]Sadr al-Din Shirazi, 1981, vol. 3: 312-313. Professor Mehdi Haeri Yazdi has analyzed this theory from a different point of view in two books, General Science and Explorations of Theoretical Reason, as well as in an article he published in the Journal of Articles and Reviews of the Faculty of Theology and Islamic Studies of Tehran University.<strong>چکیده:</strong>
اگر فرآیند ادراک را حاصل تعامل سه عنصر فاعل‌شناسا، متعلق‌شناسایی و شناخت بدانیم، بسیاری از نظریات مطرح شده در حوزة اندیشة اسلامی در خصوص علم و ادراک را می‌توان حول محور دو نسبت موجود بین سه عنصر یاد شده سازماندهی کرد. تعدادی از نظریات مهم عهده‌دار تبیین نسبت علم و ادراک و محکی‌عنه آن است و برخی از نظریات ناظر به رابطه ادراک با فاعل‌شناسایی است. نظریة «اتحاد عاقل و معقول» از آن دسته نظریاتی است که به رابطة اخیر راجع می‌شوند. در این مقاله، نظریة اتحاد عاقل و معقول از منظر تاریخی مورد بررسی قرار گرفته است. نگارنده قبل از گزارش تاریخی، اصطلاحات و مفاهیم مأخوذ در عنوان بحث را ایضاح نموده است.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
پیش از بررسی سیر تاریخی نظریة «اتحاد عاقل و معقول» لازم است، ابتدا، اصطلاحات محوری این بحث را که عبارت است از سه واژة «اتحاد»، «عاقل» و «معقول» بررسی کنیم، زیرا هر یک از این واژه‌ها در ادبیات فلسفی ما به صورت مشترک لفظی برای معانی متعدد استعمال شده است. اما اینکه گفتیم فرض یاد شده قائلی ندارد، به این دلیل است که ملاصدرا و دیگر قائلان به نظریة اتحاد عاقل و معقول، گذشته از قوانین گفتاری در کاربرد واژة «اتحاد» در بیان نظریة مورد بحث، صریحاً اتحاد مورد نظر خود را تعریف کرده‌اند. اتحاد مورد نظر ملاصدرا در نظریة اتحاد عاقل و معقول، در آغاز فرآیند شناخت که جنبة انفعالی نفس صبغة غالب آن است، از نوع اتحاد ماده و صورت است و در مرحلة فاعلیت نفس، این اتحاد از نوع اتحاد حقیقت و رقیقت می‌باشد ] صدرالدین شیرازی 1981 ج 3: 324، 325؛ چاپ سنگی: 211 ـ 212 [ . صدرا نیز در اسفار به صعوبت این مسأله اشاره می‌کند، آنگاه سخن از مکاشفه‌ای به میان می‌آورد که ضمن آن نظریة اتحاد عاقل و معقول به او الهام شده است ] صدرالدین شیرازی 1981 ج 3: 312 ـ 313 [ . استاد مهدی حائری یزدی در دو کتاب علم کلی و کاوشهای عقل نظری و همین‌طور در طیّ مقاله‌ای که در مجلة مقالات و بررسیها ی دانشکدة الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به چاپ رسانده، از نظرگاه متفاوتی این نظریه را تحلیل کرده است.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191188_d0da70966e59f76140c1ac9bc8184ec2.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Political philosophy in Islamic culture (part two)فلسفه سیاسی در فرهنگ اسلامی (قسمت دوم)129142191191FAJournal Article20240227Abstract:<br />By analyzing and finding the roots of political concepts that have been created from the influence and combination of Greek and Islamic teachings, the author shows the process of formation and evolution of political philosophy in Islamic culture and to the political philosophy of great Islamic thinkers such as "Akhwan al-Safa" and "Maskoyeh" and " Ibn Sina, Ibn Bajah, Ibn Tufail, and Ibn Rushd.It is worth reminding that the author considers Ibn Rushd to be the "end of philosophers" in the field of Islamic culture, like the majority of western thinkers, and for this reason, he traces political philosophy in the field of Islamic culture to the great philosopher Ibn Rushd, and to Muslim philosophers. Such as "Sheikh Eshraq", "Mirdamad" and "Mulasadra" and other late Islamic philosophers, especially in the field of Shiite Islamic culture - after Ibn Rushd.
Machine summary:<br />The main purpose of the messages of Akhwan al-Safa was the comprehensive education of man for a new awareness that should enable him to avoid blindly following evil rulers, to find an independent opinion (ijtihad), and thus with increasing knowledge of "rational matters" find the final happiness because the political opinions of Akhwan al-Safa are relatively scattered in the messagesThey did not have much influence on later writers, although they shared with Farabi about the totality of prophethood as the main source of human knowledge, the inequality of humans, and the concepts of ruler and subject, which are originally Ismaili ideas. Life in this world as a precondition for life in the hereafter expresses Ibn Sina's interest in modern politics, thus, in Ibn Sina's works, much more than it can be found in Farabi's opinions.Society, as the environment and fabric of human life, is a prerequisite for human perfection; Therefore, "because the citizens have been created good, that's why cities can exist" while "according to Farabi, cities exist to make people good" in addition to the statements in Ibn Sina's books called "Fi Ta'at al-Uloom al-Aqliyyah" and "Fi Taftah al-Nabawat" And above all the theology of healing in his treatise Fi al-Siyaseh al-Mazliyyah, one can also find some of his political philosophy, according to his division from political philosophy to modern politics, self-cultivation, and domestic management in the book of types of al-Uloom Al-Aqliyyah.First, he discusses the inequality of people who need a leader, and then he discusses self-improvement, and finally, he discusses home management. By resuming Farabi's theory about a virtuous person and a philosopher who sometimes lives under a corrupt government and is "like a stranger in the world"The idea of the isolated philosopher, i.e. the Sufi, is strongly emphasized: such a person can seek happiness not only through moral virtue as the ultimate goal, but also exclusively in isolation from society, as a monotheist, through self-control and thinking about the truth. .<strong>چکیده:</strong>
نگارنده، با تحلیل و ریشه‌یابی مفاهیم سیاسی که از تأثیر و ترکیب آموزه‌های یونانی و اسلامی ایجاد شده‌اند، روند شکل‌گیری و تکوین فلسفة سیاسی در فرهنگ اسلامی را نشان می‌دهد و به فلسفة سیاسی نزد متفکران بزرگ اسلامی نظیر «اخوان‌الصفا» و «مسکویه» و «ابن‌سینا» و «ابن باجه» و «ابن طفیل» و «ابن رشد» می‌پردازد. شایان یادآوری است که نویسنده با احتمال قریب به یقین ابن رشد را همچون غالب متفکران مغرب زمین «خاتم الفلاسفه» در حوزة فرهنگ اسلامی می‌داند و به همین دلیل فلسفة سیاسی را در حوزة فرهنگ اسلامی تا فیلسوف بزرگ ابن رشد پی می‌گیرد و به فیلسوفان مسلمان ــ نظیر «شیخ اشراق»، «میرداماد» و «ملاصدرا» و دیگر فیلسوفان متأخر اسلامی بخصوص در حوزة فرهنگ اسلامی شیعه ــ بعد از ابن رشد نپرداخته است.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
غرض عمده رسایل اخوان الصفا تعلیم و تربیت جامع انسان برای آگاهی جدیدی بود که باید او را قادر سازد تا از پیروی کورکورانه از فرمانروایان پلید اجتناب کند، رأی مستقل ( اجتهاد ) پیدا کند، و بدین ترتیب با معرفت فزاینده به «امور عقلانی» طریق نیل به سعادت نهایی را بیابد چون عقاید سیاسی اخوان الصفا در رسایل نسبتاً پراکنده است، آنها بر نویسندگان بعدی تأثیر چندانی نداشتند، اگرچه با فارابی در باب کلیتِ نبوت به مثابه منبع اصلی معرفت بشری، نابرابری انسانها، و مفاهیم فرمانروا و رعیت، که اندیشه‌هایی اصالتاً اسماعیلی‌اند، سهیم بودند. زندگی در دنیا به عنوان پیش شرط زندگی در آخرت علاقه ابن سینا را به سیاست مُدُن بیان می‌کند بدین ترتیب، در آثار ابن سینا، خیلی بیشتر از آنکه بتوان در آراء فارابی یافت، جامعه به مثابه محیط و بافت زندگی انسان پیش شرط کمال انسانی است؛ بنابراین «چون شهروندان نیکوخلق شده‌اند به همین دلیل شهرها می‌توانند وجود داشته باشند» در حالی که «از نظر فارابی، شهرها وجود دارند تا انسانها را نیکو سازند» علاوه بر اظهارات موجود در کتابهای ابن سینا به نامهای فی اقسام العلوم العقلیّة و فی اثبات النبوات و بالاتر از همه الالهیات شفا در رساله فی السیاسه المنزلیه او هم می‌توان شمّه‌ای از فلسفه سیاسی‌اش را یافت او، بر طبق تقسیمش از فلسفه سیاسی به سیاست مُدن، تهذیب نفس، و تدبیر منزل در کتاب اقسام العلوم العقلیه ، ابتدا نابرابری انسانها را که به رئیس احتیاج دارند به بحث می‌گذارد و به دنبال آن از تهذیب نفس بحث می‌کند و در نهایت به بحث درباره تدبیر منزل می‌پردازد. با از سرگرفتن نظریه فارابی در باب انسان فضیلت‌مند و فیلسوف که گاهی تحت حکومت فاسدی زندگی می‌کند و «مثل یک غریبه در جهان» است، اندیشة فیلسوف منزوی، یعنی صوفی، مورد تأکید قاطعی واقع می‌شود: چنین کسی می‌تواند نه تنها به واسطة فضیلت اخلاقی به مثابه فرجامین غایت بلکه منحصراً در انزوای از جامعه، به عنوان مُتوحّد ، از طریق تدبیر نفس و تفکر درباره حقیقت در طلب فرجامین سعادت باشد.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191191_dd9d881edb67671b59eff7a090548257.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Investigating the issue of transportation in Islamic philosophyبررسی مسأله حمل در فلسفه اسلامی143176191193FAمرتضیمیرباقریفوق لیسانس فلسفه در غرب ، دکترای فلسفه اسلامی دانشگاه تربیت مدرس ، عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلمJournal Article20240227Abstract:<br />At the beginning, the author deals with the issue of knowledge and considering the necessity of rational and philosophical effort to solve the problems related to the knowledge of existence, in the first steps we face the question whether human reason has the ability to solve these problems or not? Then, due to the special status of transportation in philosophy, it is considered as one of the main problems of Islamic philosophy.And they believe that it is not possible to support the realities of existence without carrying. In the following, they discuss the truth of carrying, that carrying is actually the criterion of unity and oneness between two different concepts, and Hohoit about cases is nothing but carrying. In the end, the author deals with the divisions of transportation and its different meanings and answers to the doubts raised in this field.
Machine summary:<br />The result of their speech is that the proposition "man is man" which represents the best type of unity as the first and innate carry, not only does not add anything to a person's imaginary knowledge, but also does not give new knowledge to others. The result is that there is no room for any doubt that what can cause the correctness of carrying is nothing but a kind of union, but there is no doubt that a kind of duality must always be considered in carrying.Because if some kind of duality is not taken into account, the title of carrying will lose its meaning and nothing will be left but pure unity. According to the stated content, it can be concluded that the commonality of "first" in the term of the first carry is a verbal share according to Sheikh Al-Raees and Mulla Sadra. 2.1.4- Different meanings of inherent.To explain this, it can be said that the word "inherent" is used in two cases in the science of logic and it has different meanings: one of the cases of the use of the word "inherent" is in the case of Isaghoji and Khums universals, and the meaning of "inherent" there is a general concept that is the basis of nature. And it is not outside of its meaning, and it is of three types: 1- The type that is the same as the nature of people. The common artificial transfer can be found in the cases we mention: 1-24- The predicate refers to the nature of the subject, the subject is one of the persons and instances of the predicate, the person is a reasonable second logically, which is the dignity of natural cases.<strong>چکیده:</strong>
نویسنده در ابتدا به طرح مسألة شناخت می‌پردازد و اینکه با عنایت به ضرورت تلاش عقلی و فلسفی برای حل مسائل مربوط به شناخت هستی در اولین گامها با این سؤال مواجه می‌شویم که آیا عقل بشر توان حل این مسائل را دارد یا خیر؟ سپس به دلیل مقام ویژة حمل در فلسفه، آن را مطرح و یکی از امهات مسائل فلسفة اسلامی به شمار می‌آورند و قائلند به اینکه بدون حمل حمایت از واقعیات هستی امکان‌پذیر نیست. در ادامه به حقیقت حمل می‌پردازند که حمل در حقیقت ملاک وحدت و یگانگی بین دو مفهوم متغایر است و هوهویت در باب قضایا چیزی جز حمل نیست. نویسنده در پایان به تقسیمات حمل و معانی مختلف آن و پاسخ به شبهات مطرح شده در این زمینه می‌پردازد.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
نتیجة سخن آنان این است که ژ قضیة «انسان انسان است» که به عنوان حمل اولی ذاتی نمایانگر بهترین نوع وحدت است، نه تنها چیزی بر شناخت تصوری خود شخص افاده نمی‌کند، بلکه به دیگران نیز معرفت جدیدی نمی‌دهد. نتیجه اینکه جای هیچ‌گونه تردیدی نیست که آنچه می‌تواند موجب صحت حمل در باب قضایا واقع شود، چیزی جز نوعی اتّحاد نیست، ولی در این مسأله نیز تردید وجود ندارد که در باب حمل همواره باید نوعی دوگانگی را در نظر گرفت، زیرا اگر نوعی از دوگانگی در نظر گرفته نشود، عنوان حمل معنی خود را از دست می‌دهد و چیزی جز وحدت صرف به جای نمی‌ماند. با توجه به مطالب بیان شده می‌توان چنین نتیجه گرفت که اشتراک «اوّل» در اصطلاح حمل اوّلی نزد شیخ‌الرئیس و ملاصدرا اشتراک لفظی است 2ـ1ـ4ـ معانی مختلف ذاتی از جمله موارد قابل بررسی در حمل اوّلی ذاتی این است که منظور از ذاتی در این حمل چیست؟ برای تبیین این امر می‌توان گفت کلمه ذاتی در علم منطق در دو مورد به کار می‌رود و دارای معانی گوناگون است: یکی از موارد استعمال کلمة ذاتی در باب ایساغوجی و کلیات خمس است و مراد از ذاتی در آنجا، مفهوم کلی‌ای است که مقوم ماهیت است و بیرون از معنای آن نیست و آن بر سه قسم است: 1ـ نوع که عین ماهیت افراد است. حمل شایع صناعی در مواردی یافت می‌شود که به آنها اشاره می‌کنیم: 1ـ2ـ4ـ محمول ناظر بر طبیعت موضوع باشد موضوع که یکی از افراد و مصادیق محمول است، فرد یک معقول ثانی منطقی واقع شود که این شأن قضایای طبیعیه است.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191193_3af49581a586eece394462f485d2f153.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Retribution for wrongful murderدیه قتل خطایی177192191194FAفاطمهمیر شمسیعضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامیJournal Article20240227Abstract:<br />Dieh means beautiful in Farsi. In case of wrongful suicide, the men of the criminal's paternal family give the ransom to the victim's family on his behalf. Diyeh is actually a cash fine and financial compensation, which has both a criminal aspect and a civil liability. If the crime is a mistake, first of all, it is the responsibility of the person to pay for it. Tolerating the payment of dowry on the part of Aqila Jani is similar to the insurance law at this time and keeps the spirit of cooperation and assistance in solving problems alive in Muslims.Machine summary:<br />Some scientists believe that this law is a type of compulsory insurance, not optional and free insurance, and it has advantages because it is mutual protection; That is, each member of the family is responsible for the wrongful killing of each other and will provide mutual support on behalf of each other, on the other hand, the same people inherit from each other, and perhaps the fact that the inheritance share of men is twice as large is due to such issues. . Of course, there are many narrations about wrongful suicide and the wise responsibility of giving it to the victim's family, some of which will be reviewed.Consensus is another proof of the obligation of money in killing oneself, which Sahib Javaher cited in the beginning of the Book of Dayat in justifying taking money [Najafi 42:2]. Is the verdict of murder an obligatory or conditional error? According to the evidence of Aqila's guarantee, some scholars are of the opinion that the obligation to pay the ransom on behalf of Aqila is not a legal order.So that if there was no wise person or if he was unable to pay it, the guardians of the deceased could not refer to the murderer himself, rather, it is an obligatory sentence, and in fact, the person himself is the true guarantor [Georji, Vol. 2: 264]. From the summation of the evidences, we must say that the ransom is primarily the responsibility of the murderer, but as a duty, it has become obligatory on the wise to pay it on behalf of the soul to the parents of the deceased.<strong>چکیده:</strong>
دیه در فارسی به معنی خونبهاست. در قتل نفس خطایی مردان فامیل پدری مجرم، دیه را از طرف او به خانوادة مقتول می‌دهند. دیه درواقع جریمة نقدی و غرامت مالی است که هم جنبة کیفری دارد و هم مسئولیت مدنی. در صورتی که جنایت خطایی باشد در ابتدا بر خود جانی و از باب مؤاساة پرداخت آن را به عهدة عاقلة او گذاشته شده است. تحمل پرداخت دیه از طرف عاقلة جانی شبیه قانون بیمه در این زمان است و روح همکاری و مساعدت در رفع گرفتاریها را در مسلمانان زنده نگاه می‌دارد.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
برخی از دانشمندان معتقدند که این قانون نوعی بیمة اجباری است در مقابل بیمه‌های اختیاری و مجانی هم نیست و مابازاء دارد چون که حمایت متقابل است؛ یعنی هر یک از افراد فامیل در مقابل قتل خطایی یکدیگر مسئولند و از طرف یکدیگر حمایت متقابل خواهند شد، از طرفی همین افراد از یکدیگر ارث می‌برند و چه بسا دو برابر بودن سهم‌الارث مردان به دلیل اینگونه مسائل هم باشد. . البته روایات زیادی در باب قتل نفس خطایی و مسئولیت عاقله در دادن آن به خانوادة مقتول آمده که برخی از آنها بررسی خواهد شد. اجماع یکی دیگر از ادلة وجوب دیه در قتل نفس است که صاحب جواهر در ابتدای کتاب دیات در مشروعیت گرفتن دیه به آن استناد کرده است ] نجفی ج 42: 2 [ . حکم دیة قتل خطایی تکلیفی است یا وضعی؟ برخی از دانشمندان با توجه به ادلة ضمان عاقله برآنند که وجوب پرداخت دیه از طرف عاقله حکم وضعی نیست تا چنانچه عاقله‌ای وجود نداشت یا از پرداخت آن عاجز بود اولیای دم نتوانند به خود قاتل مراجعه کنند، بلکه حکم تکلیفی است، و درواقع خود جانی ضامن حقیقی می‌باشد ] گرجی ج 2: 264 [ . از باب جمع بین ادله باید بگوییم که دیه در درجة اول به عهدة خود قاتل است اما به عنوان تکلیف بر عاقله واجب شده است که از طرف جانی آن را به اولیای دم بپردازد ] گرجی ج 2: 265 - 266 [ .https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191194_71e1aa3ab8168afc367d27595caf5b01.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122The combination of political and mystical dimensions in the personality of Imam Khomeiniترکیب ابعاد سیاسی و عرفانی در شخصیت امام خمینی (س)193206191195FAJournal Article20240227Abstract:<br />Mysticism and politics were two inseparable dimensions that formed the Imam's personality. In fact, the Imam's personal and political life should be seen as the result of the interaction of these two dimensions. If we make a comparison about the spiritual progress of the Imam and Mulla Sadra's Arbaah travels, we can say that the early period of Imam Khomeini's emphasis on mysticism and related topics is related to the first and second journeys described by Mulla Sadra; Imam's refusal to engage in public political activities until 1341 was the reason.that a political process of inner preparation was going on in him. Imam's involvement in the field of politics and leadership of the Islamic Revolution was similar to Mullah Sadra's third trip. In fact, the unique insight that Imam Khomeini (PBUH) showed during the critical and sensitive stages of the revolution.It cannot be explained only in the framework of political frost. Imam had a vision that saw beyond the immediate intersection; This insight was the imam's mystical intuition in the field of politics. In fact, Imam's progress towards the "source of greatness and glory" was what enabled him to lead a revolution that was like a mass movement of the people of Iran. The present article examines the political and mystical aspects of Imam's personality and four journeys in his life.
Machine summary:<br />If we make a comparison about the spiritual progress of the Imam and Mulla Sadra's Arbaah travels, we can say that the early period of Imam Khomeini's emphasis on mysticism and related topics is related to the first and second journeys described by Mulla Sadra; Imam's refusal to engage in public political activities until 1341 was because a political process of inner preparation was going on in him. These supplications are present in texts and statements related to different stages of his life: inAn explanation of a hadith by Imam Jafar Sadiq (a.s.) about meeting Allah, which is given in his Forty Hadith (1319); In one of his works related to the inner dimensions of prayer, Ma'araj al-Salkin, which was completed in the same year (1311); In "Jihad Akbar or Struggle with Self", the text of a speech that was presented in Najaf in 1351 regarding self-cultivation; In his words, regarding the interpretation of Surah Fatiha (Hamd), which was broadcast on TV in January and February of 1358, and in "The Way of Love", a letter that Imam Khomeini wrote to his daughter-in-law, Fatemeh Tabatabai in 1363.Therefore, the passion for "discovering the veil of light and access to the source of greatness and glory" is considered a permanent element in the religious life of Imam Khomeini (PBUH) and it is only by keeping this element in mind that the entirety of his struggles and successes can be understood. He understood their struggles and political successes.<strong>چکیده:</strong>
عرفان و سیاست دو بعد انفکاک‌ناپذیر، شخصیت امام را تشکیل می‌دادند. درواقع زندگی شخصی و سیاسی امام را بایستی برآیند تعامل این دو بعد دانست. اگر در مورد پیشرفت روحی (معنوی) امام و اسفار اربعه ملاصدرا مقایسه‌ای داشته باشیم، می‌توانیم بگوییم که دوران اولیه تأکید امام خمینی (س) بر عرفان و موضوعات مربوطه، به سفرهای اول و دومی که ملاصدرا شرح داده ارتباط دارد؛ خودداری امام از درگیر شدن در فعالیتهای سیاسی علنی تا سال 1341 بدان علت بود که یک فرآیند سیاسی از آمادگی باطنی در ایشان در جریان بود. درگیر شدن امام در حوزة سیاست و رهبری انقلاب اسلامی به سفر سوم اسفار ملاصدرا شباهت داشت. درواقع بینش بی‌نظیری که امام خمینی (س) در مقاطع بحرانی و حساس انقلاب از خود نشان دادند را صرفا نمی‌توان در چهارچوب فراست سیاسی توضیح داد. امام بصیرتی داشت که فراتر از تقاطع بلافصل را می‌دید؛ این بصیرت شهود عرفانی امام در حوزة سیاست بود. درواقع پیشرفت امام به سوی «سرچشمة عظمت و جلال» بود که او را قادر ساخت انقلابی را رهبری کند که به مثابة سلوک دسته‌جمعی مردم ایران بود. مقالة حاضر به بررسی ابعاد سیاسی و عرفانی شخصیت امام و سفرهای چهارگانه در زندگی ایشان می‌پردازد.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
اگر در مورد پیشرفت روحی (معنوی) امام و اسفار اربعه ملاصدرا مقایسه‌ای داشته باشیم، می‌توانیم بگوییم که دوران اولیه تأکید امام خمینی (س) بر عرفان و موضوعات مربوطه، به سفرهای اول و دومی که ملاصدرا شرح داده ارتباط دارد؛ خودداری امام از درگیر شدن در فعالیتهای سیاسی علنی تا سال 1341 بدان علت بود که یک فرآیند سیاسی از آمادگی باطنی در ایشان در جریان بود. این مناجات در متون و بیانیه‌های متعلق به مراحل مختلف زندگی ایشان حضور دارد: در شرحی بر حدیثی از امام جعفر صادق (ع) در مورد لقاءالله که در چهل حدیث ایشان (1319) آورده شده است؛ در یکی از آثار ایشان در رابطه با ابعاد باطنی نماز، معارج السالکین ، که در همان سال (1311) تکمیل شد؛ در «جهاد اکبر یا مبارزه با نفس »، متن یک سخنرانی که در رابطه با تهذیب نفس در نجف در سال 1351، ارائه شد؛ در سخنان ایشان در رابطه با تفسیر سورة فاتحه (حمد) که در دی و بهمن ماه 1358 از تلویزیون پخش شد و در «راه عشق»، نامهای که امام خمینی به عروسش، فاطمه طباطبایی در سال 1363 نوشت. بنابراین، اشتیاق برای «کشف حجب نورانی و دسترسی به سرچشمة عظمت و جلال» یک عنصر دائمی در زندگی مذهبی ـ عبادی امام خمینی (س) به حساب می‌آید و تنها با در نظر داشتن این عنصر است که می‌توان تمامیت مبارزات و توفیقات ایشان، از جمله مبارزات و موفقیتهای سیاسی‌شان، را درک کرد.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191195_e6bb5e82a913aa87a34168b2e85802b2.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Introduction and description of Imam Khomeini's (pbuh) mystical criticisms on the text and description of Foss al-Hakmمعرفی و شرح نقدهای عرفانی امام خمینی (س) بر متن و شرح فصوص الحکم207224191196FAهادیوکیلیعضو هیات علمی گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیJournal Article20240227Abstract:<br />Ibn Arabi can be considered one of the greatest and most productive mystics, even Islamic scholars of all ages. In addition to creating huge transformations and developments in Islamic mysticism, he compiled and organized it in an unprecedented way. Among the unique works of this great mystic is a famous book called Fuss al-Hakm, which according to his own words, he was commissioned to write it during a revelation by the great Prophet of Islam. During the past centuries, this book has always been criticized and commented on by mystics and researchers of theoretical mysticism as a valuable and unique source.Among the technical explanations of this book is Daoud Kaysari's commentary, which has long been used as a textbook by teachers of theoretical mysticism and has attracted the attention of critics and researchers in the capacity of essay writing and annotation. Among these criticisms, we should mention Imam Rahel's scholarly and scholarly criticisms, which were written in the form of comments on both the preliminaries and the commentary section of Kaysari's Fuss.These comments can be divided into three categories based on their content: impeachment comments, suggestive comments, and critical comments. In the series of articles that we will follow from now on, the goal is to introduce the commentaries of the third part, which actually contains the specific views of the Imam on mystical issues and issues, and to describe and interpret them and possibly criticize them.In this issue, we first introduced 26 of these critical essays, that is, about a third of this collection, and then explained the first essay among them. We hope that with this small effort, we have taken a step, albeit a short one, in the way of getting to know Islamic mystical works in general and with the Imam's mystical works in particular and with this exquisite work in particular.
Machine summary:<br />11- In Tafsir al-Qayl al-Aqoom [1368: 48-49], it is possible that this phrase belongs to the text of the text: "Mommad al-Hammam" which means that every effort on the part of the companions of the hearts and people is due to the effort of the Messenger and his family.; Rather, every effort is the shadow of his effort and the manifestation of his power over the nations, and this is in accordance with the taste of the people of knowledge; Because all the prophecies and provinces are the shadow of his inherent prophethood and absolute sovereignty, and there is no call except to him, no supplication except to him, and no kindness except to him, as it says in the Qur'an: '' 'Ta'badua ibn' '' '' s' '' ''ies',' '' s' '''ies', ' It is another clericAs the Prophet (PBUH) himself said: "Ali and I are the two fathers of this nation" and this is one of the meanings of God's judgment and one of the meanings of parents. 17- In the meaning of nobles [1368: 56], here the meaning of nobles is not foreign nobles or fixed nobles, contrary to the prescription of the commentator; Because the goal of creation and manifestation is nothing but the essence and the names, also the nobles are the mirror of the manifestations, not themselves, and this is in accordance with the hadith of Qudsi, "the hidden treasure"; That is, I would like my essence to be known as the position of Kenzit, which is the position of unity and hidden multiplicity.<strong>چکیده:</strong>
: ابن عربی را می‌توان از بزرگترین و پرکارترین عارفان، بل عالمان اسلامی در تمام قرون و اعصار به‌شمار آورد. وی علاوه بر ایجاد دگرگونیها و تحولات عظیم در عرفان اسلامی آن را به گونه‌ای بی‌سابقه تدوین و تنظیم نموده است. از جمله آثار بی‌نظیر این عارف بزرگ کتابی است معروف و موسوم به فصوص‌الحکم که به گفتة خود او در جریان مکاشفه‌ای از سوی پیامبر بزرگ اسلام، مأمور نگارش آن می‌شود. این کتاب در طول سده‌های گذشته همواره به عنوان منبعی ارزشمند و یگانه مورد نقد و نظر و شرح و حاشیة عارفان و محققان عرفان نظری قرار گرفته است. از جمله شروح فنی بر این کتاب، شرح داود قیصری است که از دیرباز هم به عنوان متن درسی مورد عنایت مدرسان عرفان نظری بوده و هم نظر منتقدان و محققان را در مقام تعلیقه‌نویسی و حاشیه‌نگاری به خود جلب نموده است. از میان این نقدها می‌باید به نقدهای عالمانه و محققانة امام راحل اشاره نمود که در قالب تعلیقاتی هم بر بخش مقدمات و هم بر بخش شرح فصوص قیصری نوشته شده است. این تعلیقات را بر اساس ساخت محتوایی آنها می‌توان به سه قسم تقسیم نمود: تعلیقات ایضاحی، تعلیقات اقتراحی و تعلیقات انتقادی. در سلسله مقالاتی که از این پس پی خواهیم گرفت، هدف آن است که ضمن معرفی تعلیقات قسم سوم که درواقع، حاوی نظریات اختصاصی امام در مباحث و مسائل عرفانی می‌باشد، به شرح و تفسیر و احیانا نقد و تحلیل آنها بپردازیم. در شمارة حاضر، نخست به معرفی 26 تعلیقه از این تعلیقات انتقادی یعنی در حدود ثلث این مجموعه و سپس به شرح و توضیح نخستین تعلیقه از آنها پرداخته‌ایم. امید می‌بریم با این تلاش کوچک، گامی هرچند کوتاه در راه آشنایی با آثار عرفانی اسلامی بالعموم و با آثار عرفانی امام بالخصوص و با این اثر نفیس بالاخص برداشته باشیم.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
11ـ فی تفسیر القیل الاقوم ] 1368: 48 ـ 49 [ احتمال دارد که این عبارت متعلق باشد به عبارت ماتن: «ممد الهمم» به این معنی که هر همتی از سوی اصحاب قلوب و کاملان به سبب همت رسول و آل اوست ؛ بل هر همتی سایة همت او و مظهر قدرت او بر اقوم می‌باشد و این موافق با ذوق اهل معرفت است؛ زیرا همة نبوات و ولایات، سایة نبوت ذاتی و ولایت مطلق اوست و هیچ دعوتی نیست مگر به او و هیچ دعایی نیست مگر برای او و هیچ احسانی نیست مگر به او، چنان‌که در قرآن می‌فرماید: «وَ قَضَی'''' رَبُّکَ أَلاّ'''' تَعْبُدُوا اِلاّ إِی''''اهُ وَ بِالو''''الِدَیْنِ إِحْس''''اناً» ، ] اسراء: 23 [ پس رسول (ص) یکی از دو پدر روحانی و خلیفة متحد با وی در روحانیت، پدر روحانی دیگر است، همچنان‌که خود رسول (ص) فرموده‌اند: «من و علی دو پدر این امت هستیم» و این یکی از معانی قضای ربّ و یکی از معانی والدین است. 17ـ فی المراد من الاعیان ] 1368: 56 [ در اینجا منظور از اعیان، بر خلاف تجویز شارح، اعیان خارجی یا اعیان ثابته نیست؛ زیرا غایت خلقت و تجلّی چیزی نیست جز ذات و اسما همچنین اعیان عبارتند از آیینة تجلیات، نه خود آنها و این موافق با حدیث قدسی «کنز مخفی» است؛ یعنی دوست داشتم که ذاتم به مقام کنزیت، که مقام واحدیت و واجد کثرت مختفی است، شناخته شود.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191196_f2536f4bdcac16e6fe6e2e476c190c28.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Creation by effort in the eyes of Ibn Arabiخلق به همت در نگاه ابن عربی225236191197FAسید محمودیوسف ثانیعضو هیات علمی گروه عرفان اسلامی پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیJournal Article20240227Abstract:<br />In this article, the author seeks to explain the concept of "creation by effort" according to Ibn Arabi and to explain the ontological foundations of this matter in the mystical-philosophical system of Sheikh Akbar. In order to achieve this purpose, he first related the discussion of "Hemat" with a group of mystical topics and then explained its meaning by discussing the literal and idiomatic meanings of this word. Then he explained the issue of "creating by effort" and what Ibn Arabi meant by this interpretation and proved it by using the words and opinions of Ibn Arabi and other mystics.that the ontological basis of such a belief in the theoretical mysticism of the five entities of existence and the way the mystic communicates with these entities and how he cares and neglects each of these five existential worlds is the cause of the creation or execution of some forms of existence in each of the entities. becomes
Machine summary:<br />] Firouzabadi, 1991, vol. 4: 272; Ibn Manzoor 1992 Vol. 15: 138 [And in the term, there are also definitions for it, some of the most important of which are mentioned below: 1- Diligence is the attention and intention of the heart with all its spiritual powers towards the right to achieve perfection. Mulla Abdul Razzaq Kashani, the commentator of Manazel al-Saerin, explains this saying of Pir Herat, saying that this is what is meant.Effort is a power that simply takes over the servant's motivation in seeking the goal and cleanses it of all impurities and turbidities, so that the owner of the effort has no power over procrastination and laziness and cannot stand against it, because he is subject to the power of the effort. Is;First of all, effort is a matter related to the heart, and secondly, it is a special state for the heart, in which the heart with all its powers focuses on a matter, which, of course, here is the matter of the Almighty God, and thirdly, this complete attention towards the right to achieve. It is for a specific purpose, which is the achievement of perfection for the owner of the effort or for someone else.<strong>چکیده:</strong>
مؤلف در این مقاله در پی تبیین مفهومی «خلق به همت» از نظر ابن عربی و توضیح مبانی هستی‌شناختی این امر در نظام عرفانی ـ فلسفی شیخ اکبر است. برای انجام این منظور نخست به ارتباط بحث «همت» با مجموعة مباحث عرفانی پرداخته و سپس با بحث از معانی لغوی و اصطلاحی این واژه حدودا معنای آن را ایضاح کرده است. بعد مسألة «خلق به همت» و مراد ابن عربی از این تعبیر را بیان نموده و با استفاده از سخنان و آرای خود ابن عربی و دیگر عرفا اثبات کرده است که مبنای هستی شناختی چنین اعتقادی در عرفان نظری حضرات پنجگانة وجود و نحوة ارتباط عارف با این حضرات و چگونگی التفات و غفلت او نسبت به هر یک از این عوالم خمسة وجودی است که سبب ایجاد یا اعدام صورتی از صور هستی در هر یک از حضرات وجود می‌گردد.
<strong>خلاصه ماشینی:</strong>
] فیروزآبادی 1991 ج 4: 272؛ ابن منظور 1992 ج 15: 138 [ و در اصطلاح نیز برای آن تعاریفی ذکر شده است که به برخی از مهمترین آنها ذیلاً اشاره می‌کنیم: 1ـ همت عبارت است از توجه و قصد قلب با همة قوای روحانی خود به سوی حق برای حصول کمال. ملا عبدالرزاق کاشانی شارح منازل السائرین در توضیح این سخن پیر هرات می‌گوید که مراد این است که همت قوه‌ای است که انگیزة بنده را در طلب مقصود صرفاً در اختیار خود می‌گیرد و آن را از همة شوائب و کدورات پاک می‌کند، به گونه‌ای که صاحب همت قدرت بر تعلل و سستی ندارد و نمی‌تواند در برابر آن ایستادگی کند، زیرا مقهور قدرت همت است؛ چنان‌که نمی‌تواند از مقتضیات و احکام همت نیز دوری کند یا از آنها روبگرداند ] کاشانی 1413: 379 [ . چنان‌که از این تعاریف برمی‌آید، همت اولاً امری است مربوط به قلب و ثانیاً حال خاصی برای قلب است که در آن حال، قلب با جمیع قوای خود متوجه به امری می‌شود که البته در اینجا منظور از آن امر خدای متعال است و سوم اینکه این توجه تام به سوی حق برای دستیابی به مقصد و مقصود خاصی است که همان حصول کمال برای صاحب همت و یا برای غیر خودش می‌باشد.https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_191197_f43966af7063fce0d8a8717adb2b87fa.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Meeting with one of Imam's studentsدیدار با یکی از شاگردان امام247270191198FAJournal Article20240227Machine summary:<br />One of the characteristics of the Imam in his recreational trips, which were reserved for Thursdays and Fridays, sometimes he went to the garden with Mr. Seyyed Ahmad Zanjani, Shabiri and Sadouqi. One of the conditions for the entry of people was that there should not be a single word of backbiting and that no one should engage in scientific discussions because the whole They used to teach and debate on the weekdays, they took these two days off to have a rest. It is also mentioned in the Noor newspaper that when he was released from prison - the newspaper reported that an understanding had been reached between Ayatollah Khomeini and the government - he said: "What limit do I have to come to compromise with the government, the rulings of Islam are not negotiable?"And if I have done this, the nation must punish me." Mateen: In your opinion, how can someone who is a theoretical and practical mystic enter the scene of politics and political debates? Imam's student: This is a divine power that is created in man as a result of practical mysticism, tahjud, knowledge and education. This divine power creates strength in man.And at that time he was commanded to "enjoin the customs and forbid the evildoers and show them against the people" [Fath: 29] And Aghludh upon them" [Ma'idah: 73] or "Ashda'a ali al-Kuf''''''Ar-Ruh'am'''''''A'o B'inhum'' becomes wajib. Mateen: Given that you spent some time in prison and exile after 1340, if it is possible, could you tell us your memories from that time? Imam's student: There were twenty-five of us<strong>خلاصه ماشینی:</strong><br />یکی از خصوصیات امام در سفرهای تفریحی که مختص روزهای پنج‌شنبه و جمعه بود، گاهی با آقا سید احمد زنجانی شبیری و صدوقی به باغ می‌رفتند، از شروط ورود افراد این بود که یک کلمه غیبت در کار نباشد و دیگر اینکه کسی بحث علمی نکند چون کل روزهای هفته را به تدریس و بحث می‌پرداختند، این دو روز را تعطیل می‌کردند تا استراحتی کرده باشند. در صحیفة نور هم آمده که وقتی ایشان از زندان آزاد شدند ــ روزنامة اطلاعات گویا نوشته بود که تفاهمی بین آیت‌الله خمینی و دولت شده ــ فرمود: «من چه حدّی دارم که بیایم با دولت مصالحه کنم، احکام اسلام که قابل مصالحه نیست و اگر من این کار را کرده باشم، ملت باید مرا مجازات و تنبیه کنند». متین: به نظر شما چگونه کسی که اهل عرفان نظری و عملی است می‌تواند وارد صحنة سیاست و مباحث سیاسی شود؟ شاگرد امام: این یک قوة الهی است که در اثر همان عرفان عملی و تهجد و معرفت و معارف در انسان ایجاد می‌شود این قوة الهی در انسان نیرویی به وجود می‌آورد و آن وقت بر او «وامُر بالعُرفِ وانهی عن المُنْکَر و اَعْرِضْ عَنِ الج''''اهِلین» ] فتح: 29 [ یا «ی''''ا اَیُها النَّبَیُّ ج''''اهِدِ الکُفّارَ و الْمُن''''افِقِینَ و اغْلُظْ عَلَیهِم» ] مائده: 73 [ یا «اَشِدّاء عَلَی الکُف''''ارِ رُحَم''''اءُ بَیْنَهُمْ» واجب می‌شود. متین: با توجه به اینکه شما بعد از سال 1340 مدتی در زندان و تبعید به سر بردید اگر ممکن است خاطراتی که از آن دوران دارید برای ما بفرمایید؟ شاگرد امام: ما بیست و پنج نفر بودیم.پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122The role of reason in Islamic cultureنقش عقل در فرهنگ اسلامی271298191199FAJournal Article20240227Machine summary:<br />If we want to briefly say what this conflict has been throughout the history of religions, we must first clarify what is the relationship between reason and revelation? Prophets, especially prophets in Abrahamic religions - prophets like Moses (pbuh), Jesus (pbuh), Hazrat Khatami Marbat (pbuh) and other prophets like Zoroaster if we consider them as prophets - called humanity to God in a way and they claim that from They are from God and each of them has a special way and style;But the basis of all work is revelation. The prophets claim to have received truths from God intuitively or in the form of revelation and inspiration. The main issue that is raised is whether these two are different or not? Do these two say the same thing in all cases? Are these two distinct and incompatible essences or do they have a single essence? This question and the answer to it are very basic. Now, does an independent mindIt is independent and stands on its own feet, is it compatible with the revelation or not? How is such an intellect compatible with the revelation in which you must be pure submission? Reason claims to understand and understand independently, and there is no dispute at all in revelation, revelation is pure acceptance and pure faith. It is true that you consider the active intellect to be active in this world and you consider it as the world of elements according to Haji Kodkhodai, but the active intellect is also related to our intellects before itself.<strong>خلاصه ماشینی:</strong><br />اگر بخواهیم به طور مختصر بگوییم این درگیری در طول تاریخ ادیان چه بوده است ابتدا باید روشن کنیم که ارتباط عقل و وحی چگونه است؟ انبیا بخصوص انبیا در ادیان ابراهیمی ــ انبیایی همچون موسی (ع) ، عیسی (ع) ، حضرت ختمی مرتبت (ص) و انبیای دیگر همچون زرتشت اگر ایشان را پیامبر بدانیم ــ بشریت را به نوعی به سوی خداوند دعوت کردند و ادعا دارند که از جانب خداوند هستند و هر یک هم طریقه و سبک مخصوصی دارند؛ اما اساس کار همه وحی است انبیا ادعا دارند حقایقی را از جانب خداوند به طور شهودی یا به صورت وحی و الهام دریافت کرده‌اند. مسألة اصلی که مطرح می‌شود این است که آیا این دو با هم اختلاف دارند یا نه؟ آیا در همة موارد این دو یک حرف را می‌زنند؟ آیا اینها دو جوهرة متمایز و ناسازگارند یا جوهرة واحدی دارند؟ این سؤال و پاسخ به آن بسیار اساسی است. حال آیا عقلی که استقلال دارد، قائم به خودش است و روی پای خود ایستاده است، با وحی سازگار است یا خیر؟ چنین عقلی با وحی‌ای که در آن باید تسلیم محض باشی چگونه سازگار است؟ عقل ادعای درک و فهم مستقل را دارد و در وحی اصلاً چون و چرائی نیست وحی قبول محض و ایمان محض است. درست است که شما عقل فعال را در این عالم فعال می‌دانید و آن را به قول حاجی کدخدای عالم عناصر می‌دانید، ولی عقل فعال هم با عقول ما قبل خودش ارتباط دارد.پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122Selected bibliography of Islamic mysticismکتابشناسی برگزیده عرفان اسلامی299326191200FAJournal Article20240227پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122the newsخبر327328191201FAJournal Article20240227پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462311-1220011122AbstractsAbstracts329335191202FAJournal Article20240227