پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Rational Reasons for the Necessity of Consultation in Islamic Government, with Special Reference to Imam Khomeini’s Precept ادله عقلایی لزوم مشورت در حکومت اسلامی با رویکردی بر سیرة امام خمینی(س) 1 14 48107 FA محمد جواد ارسطا استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران، پردیس فارابی حسین شیخ الملوک دکترای فقه ومبانی حقوق از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات تهران Journal Article 2016 05 06 Consultation in management of affairs which is recommended by rational people, means enjoying the viewpoints of others in taking a decision that is closer to an appropriate one. There is no doubt that consultation is useful, but whether consultation is obligatory for the Islamic ruler who has religious and legal prerogatives is under investigation. The advocates and opponents of the necessity of consultation have relied on textual (the Book and Tradition) and non-textual reasons to support their arguments. The present paper is an attempt to study the rational reasons for the necessity of consultation in governmental decision-making. The findings of this paper indicate that the ruler is bound to follow the viewpoints of the advisors after consultation when their viewpoints qualitatively and quantitatively override his own viewpoints. This is a different understanding of the Holy Quran’s verse on consultation. Consultation in the government system is in contrast with religious dictatorship, referred to by Allamah Naini. مشورت از امور مورد توجه عقلا و به معنی بهره‌مندی از آرای دیگران به منظور اتخاذ تصمیم نزدیک‌تر به صواب است. در مستحسن بودن مشورت تردید نیست، اما اینکه بر حاکم اسلامی با تمام اختیاراتی که شرعاً و قانوناً دارد، مشورت لازم و واجب است یا نه، مسئله مورد بررسی است. موافقان و مخالفان لزوم مشورت به دلایلی متنی (کتاب، سنت) و غیرمتنی استناد کرده‌اند. این تحقیق دلایل عقلایی ضرورت به‌کارگیری مشورت را در تصمیم‌گیری‌های حکومتی شناسایی و تحلیل می‌کند. نگارندگان حاکم را پس از مشورت و غلبه آرای مشاوران (هم از نظر کمی و هم از نظر کیفی) به دلایل متعدد، ملزم به تبعیت از نظر مشاوران می‌دانند و برداشتی متفاوت از آیة مشورت ارائه می‌دهند. مشورت در حکومت تقابل کامل با استبداد دینی دارد که مد نظر نائینی بوده است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48107_7cf3a0e4045dc8e6b2aea2319ae903f8.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Penalty for Late Payment of Cash in Jurisprudence and Law, With Special Reference to Imam Khomeini’s Principles خسارت تأخیر تأدیه اسکناس در فقه و حقوق با رویکردی به مبانی امام خمینی(س) 15 34 48109 FA سیدمحمد موسوی بجنوردی استاد بازنشسته دانشگاه خوارزمی و مدیر گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی و اندیشه‌های امام خمینی(س) پژوهشکدة امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی عالیه عمرانزاده دانش‌آموخته کارشناسی ارشد فقه و حقوق اسلامی و اندیشه‌های امام خمینی(س) از پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی Journal Article 2016 03 14 Given Iran’s today economic conditions and change in the prices and devaluation of national currency, it is difficult to have transaction without taking into consideration a penalty for delay in payment of time-bound deals. At the same time, ambiguity about contradiction of this rule with the Sharia has led to suggestion of various stances by legal authorities to the extent that some maintain that penalty for late payment of cash is against the Sharia. Hence, the significance of this issue becomes more important from different perspectives. The present article is an attempt to find out whether the nature of penalty for late payment of cash is different from payment based on the current value of currency and calculation of the inflation rate, or, it is the same. Or, whether the collateral or guarantee fund is a kind of civil penalty for violation of the commitment? Or, whether this collateral or guarantee fund is a kind of penalty compensation for the damage inflicted by the committed person because of violation of his/her commitment? ‌با توجه به شرایط اقتصادی امروز جامعه و تغییرات قیمت‌ها و کاهش ارزش پول، معاملات بدون در نظر گرفتن جریمة تأخیر که در معاملات مدت‌دار مطرح است بسیار دشوار است از طرفی هم شبهة خلاف شرع بودن نهاد حقوقی مزبور، باعث شده در سالیان پس از انقلاب اسلامی در کشور ما، به لحاظ تحولات فراوان، اهمیتی دو چندان یافته و موضعگیری گوناگونی از سوی مراجع قانونی دربارة آن صورت ‌گیرد حتی بعضی پرداخت خسارت ناشی از عدم تعهد را غیرشرعی می‌دانند. این مقاله با مطالعة پژوهشهای قبلی در رابطه با این مسئله و با توجه به اینکه مشکل پرداختِ به روز که یک مسئلة تقریباً حل شده است، موضوع را در رابطه با اینکه آیا ماهیت خسارت تأخیر چیزی جدا از پرداخت به روز و محاسبة نرخ تورم است یا نه همان است؟ و اینکه آیا وجه التزام کیفر تخلف از انجام تعهد نوعی مجازات مدنی است که برای متخلف از انجام تعهد در نظر گرفته شده یا این نهاد حقوقی(وجه التزام) نوعی جبران خسارت وارده به متعهدله است که از نقض تعهد به او وارد شده است؟ مورد بررسی قرار میدهد.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48109_f63f7107398c54c17b5d14eadfa76842.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Relying on Human Normative Knowledge in Developing and Understanding Jurisprudential Concepts in Two Schools of Thought with Special Reference to Imam Khomeini’s Viewpoint تمسک به دانسته‌های عرفی بشر در توسعه و فهم عناوین فقهی در مکتب فریقین با رویکردی به دیدگاه امام خمینی(س) 35 59 48119 FA علی بهرامی نژاد استادیار گروه فقه ومبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران سید مصطفی موسوی بجنوردی عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی و دانشجوی دکترای رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد یادگار امام، تهران، Journal Article 2016 04 07 Relying on human normative knowledge to develop and understand jurisprudential concepts is one of the helpful methods in jurisprudence and its dynamism. Attention to rational knowledge of the norms and social understanding of the texts is a very necessary method. Jurisprudents and lawyers should consider norm as a referee for inference and legislation as well as religious speeches. The refereeing of norm is not merely confined to realization of real referent, rather it also has an eye on the legislating of decrees and accredits the newly emerged issues. Norm has conventional instrument at its disposal. Since verbal language of the holy Sharia is like the verbal language of the rational people’s norm, the subject of the decree is understood by the norm with regard to its concept and referent while the decree to transform the subject and its related elements is somehow a function of human norm, which is known as normative transformation and tries to organize and consolidate the society and preserve understanding and compromise among them. There are some clear examples in Imam Khomeini’s fatwas, which indicate a kind of new system in approach to jurisprudence and jurisprudential inference as well as paying attention to normative knowledge. However, the turn of normative and social understanding of the text and jurisprudential reason begins when the verbal understanding of the text ends. A jurisprudent in the first place determines the verbal message of the text and then loads cognition, normative and social understanding on it. : تمسک به دانسته‌های عرفی بشر در توسعه و فهم عناوین فقهی یکی از راه‌های راه گشا در فقه و پویایی آن است توجه به دانسته‌های عقلایی عرف و فهم اجتماعی از نصوص، یکی از راهکارهای بسیار ضروری است که فقیهان و حقوقدانان برای استنباط، قانونگذاری و تفسیر خطابه‌های شرعی، باید عرف را به عنوان یک داور قلمداد کنند. داوری عرف، تنها به تحقق مصداق خارجی مربوط نمی‌شود بلکه به نوعی به وضع احکام نظر دارد و به پدیده‌های کاملاً نو خاسته اعتبار می‌بخشد ابزار فهم آموزه‌های فقهی در بسیاری از موارد، ابزار متعارف نزد عرف است؛ چون زبان گفتاری شرع مقدس، همچون زبان گفتاری عرف عقلا است، موضوع حکم را عرف از جهت مفهوم و مصداق درک می‌کند و حکم به تبدیل موضوع و عناصر دخیل در آن نوعی از کارکردهای عرفی بشر است که به نام دگرگونی عرفی معروف است و به سازماندهی و پیوستگی جامعه و حفظ تفاهم و سازش بین آنها می‌پردازد. و در فتواهای امام خمینی نیز نمونه‌هایی روشن وجود دارد که از نوعی نظام نوین در نگریستن به فقه و فقاهت و توجه به دانسته‌های عرف خبر می‌دهد. لکن نوبت فهم عرفی و اجتماعی از نص و دلیل فقهی، زمانی فرا می‌رسد که فهم زبانی نص پایان پذیرد، فقیه در گام نخست پیام زبانی نص را معین می‌کند و پس از شناخت، فهم عرفی و اجتماعی را بر آن بار می‌کند.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48119_44942b82e5dea398aea2195a5a582c18.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Comparative Study of Wife’s Condition in Marriage Contract for Avoiding Resignation With Her Husband’s Demand for Intercourse With Special Reference to Imam Khomeini’s Viewpoint بررسی تطبیقی شرط عدم تمکین درنکاح دائم برمبنای فقه اسلامی با رویکردی بر نظر امام خمینی(س) 61 86 48121 FA افتخار دانش پور استادیاردانشگاه مذاهب اسلامی، تهران فهیمه مروی دانشجوی کارشناسی ارشد فقه وحقوق اسلامی از دانشگاه مذاهب اسلامی، تهران Journal Article 2016 04 07 Marriage is a sacred bound that is materialized through marriage contract and entails some rights. Since marriage is related to religion and ethic, with the change in viewpoints about human beings and their essential dignity, marriage cannot be merely considered a simple framework for body relief. Hence, it is permissible to incorporate any lawful condition in the marriage contract on mutual consent of the would-be spouses. Therefore, there are different viewpoints by jurisprudents about the following issue: Can the would-be wife give her consent to marriage on the condition of refrainment from sexual resignation to her would-be husband (which is called lack of tamkin)? The Arabic word tamkin in jurisprudence refers to the canonically obligatory sexual resignation of woman to her husband (except during menstruation, pilgrimage to Holy Mecca, illness of wife or husband or any particular condition of either or of the physical environment in a given Muslim society that reasonably disallows intercourse). Some jurisprudents maintain that incorporation of this condition in marriage contract is lawful, while others argue that any condition violating sexual resignation of wife with her husband’s demand for intercourse is unlawful. These differences of opinion stem from various understandings of requirements of marriage contract and its dependence on wife’s resignation with husband’s demand for intercourse. It seems that tamkin is not a requirement of the essence of marriage contract, but the requirement of relaxation of contract. Given the fact that the lawgiver is silent in this regard, attempts have been made in the present paper to assess the jurisprudential viewpoints of Islamic schools of thought and those of lawyers and also study this condition based on Imam Khomeini’s approach and explanation of his reasons as well as relying on reasons given in the Book and Tradition. The marriage contract can be relaxed if wife avoids to allow penal insertion by her husband without any excuse. In the light of temporal variables and intervention of the notion of time and space in ijtihad (individual inference) as well as based on rational exigencies, this paper argues that the husband’s right regarding wife’ resignation with sexual intercourse is withdrawn if the two parties to marriage agree in their marriage contract to this effect. زناشویی پیوند مقدسی است که در فرآیند عقد نکاح عینیت می‌یابد و حقوقی بر آن مترتب می‌شود؛ از آنجاکه با دین و اخلاق پیوند دارد، با تغییردیدگاه‌ها، پیرامون انسان و کرامات ذاتی او نمی‌توان تنها آن را یک قالب ساده برای آسودگی تن دانست. بنابراین درج هر شرط جایزی در ضمن عقد نکاح بلامانع است و از این رو فقیهان در این باره که، آیا زوجه می‌تواند در ضمن عقد نکاح دائم عدم تمکین را شرط کند یا خیر؟پاسخ‌های متفاوتی بیان نموده‌اند: دسته‌ای از فقها، چنین شرطی را جایز می‌دانند و برخی دیگر، هرگونه شرط خلاف تمکین را نامشروع تلقی می‌کنند. این اختلاف آرا ناشی از برداشت‌های متعدد از مقتضای عقد نکاح و وابستگی آن به تمکین است. به نظر می‌رسد، تمکین، مقتضای ذات عقد نکاح نیست؛ بلکه مقتضای اطلاق عقد است. این نوشتار، درصدد است با توجه به سکوت قانونگذار در این زمینه نظر امام خمینی، آرای فقهی مذاهب اسلامی‌ و دیدگاه حقوقدانان را ارزیابی نموده و با تبیین ادلة ایشان با تکیه بر دلایل وارده در کتاب و سنت، صحت نکاح معذورالوطئ، قابلیت اسقاط حق تمکین توسط زوج و... با عنایت به متغیرهای زمانی و دخالت تئوری زمان و مکان در اجتهاد و بر مبنای اهمیت و لحاظ برخی مصالح عقلایی، با توافق زوجین، اعتبار شرط مذکور نتیجه‌گیری شود.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48121_21c789095ff4e48a0a6c869b74f1e005.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Safeguarding the Exigencies of Society and People by Confession, With Special Reference to Imam Khomeini’s Viewpoints پاسداری از مصالح جامعه و مردم با اقرار با رویکردی به آرای امام خمینی(س) 87 107 48122 FA عصمت سوادی استادیارگروه معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاداسلامی، تهران Journal Article 2016 04 13 Islam has stipulated sublime goals for human beings to achieve happiness and felicity. In this regard, in order to safeguard the exigencies of the Ummah, promote justice and social security as well as safeguard the system and values, Islam has stipulated some methods, one of which is confession which is justified under certain conditions without which confession is invalid. Attempts have been made in this paper to define the basic concepts and aspects of confession in safeguarding the exigencies of the society and also to find out the role of promotion of ethics and building the culture of confession in the society to prevent the violation of people’s rights and facilitate the function of judiciary through confession instead of making lots of efforts to collect evidence, circumstantial evidences, guesses and speculations. Confession is important because it has been accepted by all societies and has many impacts, including the conclusion of judicial cases, retrieval of human rights, safeguarding the exigencies of the society, and saving time and costs in judicial procedures. If through proper culture-building the necessary grounds are prepared for confession in the society, its widespread impacts will greatly help the judicial system. دین مبین اسلام، اهداف عالیه‌ای برای نیل انسان به سعادت درنظر گرفته است، درهمین راستا برای پاسداری از مصالح امت، بسط عدالت، امنیت اجتماعی، حفظ نظام و ارزش‌های جامعه، شیوه‌هایی را به کارگرفته است که یکی از آن شیوه‌ها، اقرار است که تحت شرایط خاصی، حجیّت پیدا می‌کند و با فقدان این شرایط، از اعتبار ساقط می‌شود، در این پژوهش ضمن تعریف مفاهیم اولیه مسائل و مطالب اقرار در پاسداری از مصالح جامعه را بررسی کرده و به این مسئله می‌پردازیم که چنانچه اخلاق در جامعه توسعه یابد و اقرار فرهنگ‌سازی شود، حقوقی را که در معرض پایمال شدن است با اقرار می‌توان احیا کرد و کاری را که دستگاه قضایی، پس از تلاش و کوشش زیاد و گردآوردن دلایل، قراین، استشهاد و با حدس و گمان انجام می‌دهد، با اقرار می‌توان سهل و آسان کرد. اهمیت اقرار بدان جهت است که در کلیة جوامع بشری پذیرفته شده است و دارای آثار زیادی است از جمله اینکه، قاطع دعوی است، موجب احیای حقوق انسان‌ ها و پاسداری از مصالح جامعه، صرفه جویی در وقت و هزینة دادرسی است .چنانچه بتوان با فرهنگ سازی عمومی، بستری مناسب برای اجرای اقرار در جامعه فراهم نمود، آثار گسترده آن کمک زیادی برای دستگاه‌ قضایی خواهد بود.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48122_ced0c1a84924c982a6403870c54b99ca.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 07 08 Role of Tolerance in Sublimation of Human and Society (Individual ad Social Wayfaring), With Special Reference to Imam Khomeini’s Mystical Thought and Political Behavior نقش مدارا در تعالی انسان و جامعه (سلوک فردی و اجتماعی) با رویکردی به اندیشة عرفانی و رفتار سیاسی امام خمینی(س) 109 125 48123 FA فاطمه طباطبایی عضو هیأت علمی و مدیر گروه عرفان اسلامی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران Journal Article 2016 04 15 Tolerance in political jargon means toleration and acceptance of the other as well as acceptance of unacceptable issues and a kind of lenience and lack of confrontation with the viewpoints and beliefs of individuals and socio-political schools of thought. This approach is philosophically a rational issue, for it is based on a perception of priorities and self-restraint. From intra-religious perspective, it is an ethical virtue, whose aim is self-restraint and sublimation in individual field and preparation of a suitable ground for the growth of different individuals in the society. In this approach, tolerance and lenience do not stem from indifference or self-weakness, rather it is a rational behavior which leads to actualization of humanity of man and also realization of an ideal human society. Hence, acquisition of this attribute in individual field as well as its proper and rational implementation in civil society requires understanding of its limits, expanses and conditions. In the political and social field, Western thinkers have extensive discussions in support or rejection of tolerance. They maintain that the essence of the idea of tolerance has emerged from the intra-religious arguments and tries to defend religious tolerance. The present article is an attempt to review the ideas of Western thinkers as well as the history of tolerance and then the factors, principles, necessity and impacts of tolerance in sublimation of individual and society are discussed from the viewpoint of Imam Khomeini. مدارا در فرهنگ مفاهیم سیاسی به معنای تسامح، دیگرپذیری، پذیرش امر غیر قابل قبول و نیز نوعی رواداری و عدم تداخل و تقابل با آرا، عقاید، نگرش، رفتار و ... دیگران علی‌رغم عدم پذیرش و مقبولیت آنهاست. از این‌رو تعریفی سلبی است و نتیجه آن تحمل دیگران و مدارا کردن با آموزه‌ها و باورهای افراد و مسلک‌های مختلف اجتماعی و دینی است و از منظر درون دینی نیز فضیلتی اخلاقی است که به گونة فردی و اجتماعی مطرح می‌شود. رفتاری مهربانانه و هدایتگرانه با خود به منظور انقیاد نفس و نیز هدایت افراد برای ساختن جامعة انسانی و متعالی است بدین ترتیب مدارا هم موجب شکوفایی انسانیت انسان و هم عامل تحقق جامعة انسانی می‌گردد. بدیهی است اتصاف به این صفت اخلاقی ـ عرفانی و اجرای درست و معقول آن نیازمند سلوک علمی‌و عملی است. نگارنده در این پژوهش به تبیین مؤلفه‌ها، مبانی، ضرورت و تأثیر آن در تعالی فرد و جامعة متعالی با رویکردی به اندیشة عرفانی و سیرة امام خمینی می‌پردازد.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48123_146872de864d8019276493ea5c0e7389.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 18 73 2017 03 19 Policymaking for Realization of Islamic University with Reference to Imam Khomeini’s Viewpoint سیاست گذاری تحقق دانشگاه اسلامی با تأمل بر دیدگاه امام خمینی(س) 127 143 48126 FA فرانک موسوی استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمانشاه 0000-0003-3552-8991 Journal Article 2016 03 03 In Imam Khomeini’s viewpoint, university has two main functions: one, upbringing and reforming human beings; and second, raising scientists and experts, while both functions should go hand in hand. While, under suitable conditions university can be a suitable ground and an opportunity for progress and sublimation of the country, it can turn into a threat for the dignity and independence as well as the health of the culture of a society if it does not enjoy appropriate condition. Given the significance of this issue, the improvement of the university environment must be taken very seriously. Attempts have been made in the present study, to collect Imam Khomeini’s viewpoints (speeches and thoughts) about the realization of Islamicization of universities that will be helpful for the academics and policymakers in formulating the vision of Cultural Revolution and development of universities. از نظر امام خمینی دانشگاه‌ها دو کارعمده دارند که یکی تربیت و اصلاح انسان و دیگری تربیت دانشمندان و متخصصان است و هردوی این کارها باید در کنار یکدیگر انجام شود دانشگاه همچنان که می‌تواند برای پیشرفت و تعالی کشور، یک زمینه و فرصت مناسب تلقی گردد، اگر از شرایط مطلوب برخوردار نباشد، یک تهدید جدّی برای عزت و استقلال و سلامت فرهنگ جامعه به شمار میآید. با توجه به اهمیّت این موضوع باید بهبود کیفیت دانشگاه را مورد توجه جدّی قرار داد. در این پژوهش سعی شده است افکار و گفتار امام در خصوص راهبردهای تحقق اسلامی شدن دانشگاه‌ها برای دانشگاهیان و سیاستگذاران جمع‌آوری و جمع‌بندی شود تا ضمن بررسی و بازشناسی مجدد آنها در راستای شناخت نقش و جایگاه دانشگاه و اهمیت دستاوردهای آن در فرآیند پیشرفت جامعه برای ارزیابی و بازنگری روند کنونی دانشگاه ها در صدر مسائل دانشگاهی قرار گیرد و افق آینده در فرآیند انقلاب فرهنگی و تحول دانشگاهی بر همگان روشن گردد.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48126_8aab399464ea89f95b3daf3f42c2b4df.pdf