پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 A Study of the Concept of Inheritance and Its Historical Foundations in Islamic Legal System with Emphasis on Imam Khomeini’s Viewpoints بررسی مفهوم ارث و مبانی تاریخی آن در نظام حقوقی اسلام با ذکر آرای امام خمینی(س) 1 24 48528 FA سیدمحمد موسوی بجنوردی استاد بازنشسته دانشگاه خوارزمی و مدیر گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی و اندیشه‌های امام خمینی(س) پژوهشکدة امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی رضا احمدی دانشجوی دکتری فقه ومبانی حقوق اسلامی‌ دانشگاه عدالت، تهران، ایران Journal Article 2016 04 17 Inheritance is one of the most important legal foundations in any society and it has always been under certain rules and regulations in different legal systems. These rules and regulations have been chiefly shaped up according to the conditions, time and the living place of the human beings. As a matter of fact, upon a change in the living conditions, these rules and regulations must also go under change to let the society embrace rules proportionate to its time. Therefore, the rules and regulations on inheritance have gone under drastic changes and passed behind stages of evolution in the course of time and place among the past generations and civilizations. The inheritance laws in the Arabian Peninsula has been no exception to this, i.e. they have been enacted and developed based on the rules and principles governing the entire peninsula. With the advent of Islam in that land, the rules and regulations on inheritance experienced great developments. In this paper, we have tried to review the views of jurists and Imamiyah theoreticians at law, as well as Imam Khomeini’s views on inheritance. While presenting a precise definition of the word inheritance, we have tried to clarify the rules and fundamentals serving as the basis for inheritance laws. : ارث یکی از مهم ترین نهادهای حقوقی در هر جامعه‌ای است که قواعد و مقرّرات آن در قوامیس حقوقی بشر همواره متأثّر از اصول و مبانی‌ای بوده است. این اصول و مبانی عمدتاً تحت تأثیر اوضاع و احوال و زمان و مکانی شکل می‌گرفته که بشر در آن می‌زیسته است. طبیعی است که با تغییر این اوضاع و احوال، اصول و مبانی نشأت گرفته از آن نیز باید تغییر کند تا جامعه شاهد قوانین مناسب با عصر خود باشد. از این رو اصول و قواعد ارث در میان همة اقوام و تمدّن‌های پیشین تا به امروز به موازات تغییر زمان و مکان همواره در حال تطوّر و تکامل بوده است. قواعد ارث در جزیرة العرب نیز از این قاعده مستثنی نبوده و تحث تأثیر اصول و مبانی‌ای شکل گرفته که حاکم بر آنجا بوده است. که با طلوع اسلام در آن سرزمین قواعد ومقرّرات مربوط به ارث به سمت تطوّر و تکامل پیش رفته است. در این مقاله سعی شده است که با بررسی نظر حقوقدانان و فقهای امامیه و همچنین آرای امام خمینی پیرامون واژة ارث، ابتدا تعریف دقیقی از مفهوم ارث ارائه کرده و سپس به تبیین قواعد و مبانی‌ای بپردازیم که مقرّرات ارث ناشی از آن بوده است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48528_3d843a7eae2eed4d9992eb7914599c14.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 A Comparative Study of Power to Deliver Price and Object of Sale in View of Imam Khomeini and Sheikh Ansari بررسی تطبیقی قدرت بر تسلیم ثمن و مثمن از نظر امام خمینی (س) و شیخ انصاری 25 45 48529 FA عبدالجبار زرگوش نسب استادیار فقه ومبانی حقوق اسلامی دانشگاه ایلام 0000-0002-5908-2173 Journal Article 2016 04 24 A sale contract will be valid only when the vendor and the buyer are given the power to give the possession of the object of obligation to each other in right time and place. The issue of the term of authority or power to deliver comprises of two other minor issues: the authority to deliver, and knowledge of the parties on this authority. Therefore, if the two parties have the knowledge on the power while signing the contract, but find out after conclusion of the contract that there was no authority and they have made a mistake, the contract shall be deemed null and void. This is because one of the two requirements, i.e. power to deliver, is absent and such a contract will be a deceptive deal. Due to unknown state of the deal or the wrong conceptions of the two parties when signing the contract, a deceptive deal can cause conflict between the parties. Moreover, concluding a contract with prior knowledge on lack of authority for delivery will be an unreasonable transaction. The cases covered in this research work are the following: fundamentals of the requisite for power to deliver object of transaction, deception and ignorance that make a contract null and void, and “is deception absolutely enough for nullity of a contract or it is negligible in some cases?” Are the real authority on delivery and the knowledge of the parties on this authority required – so that the absence of either would nullify the contract – or knowledge of the parties on power to deliver is not the requisite for validity of the contract? ‌در صورتی عقد صحیح واقع می‌شود که بایع ومشتری این قدرت را داشته باشند، که بتوانند مورد تعهد را در زمان و مکان مطلوب به قبض دیگری درآورند. موضوع شرط قدرت بر تسلیم از دو امر ترکیب یافته است: یکی قدرت بر تسلیم و دیگری علم طرفین به این قدرت، بنابراین، ‌اگر طرفین هنگام معامله علم بر قدرت داشته باشند، ولی پس از عقد معلوم شود که در حقیقت قدرت وجود نداشته و در اشتباه بوده‌اند، بیع باطل است؛ چون عنوان مرکب، یعنی قدرت معلوم تحقق نداشته است و چنین معامله‌ای غرری محسوب می‌شود؛ زیرا معامله غرری عقدی است که به علت مجهول بودن وضعیت معامله یا تصورات خلاف واقع طرفین هنگام تشکیل آن، می‌تواند سبب بروز اختلاف و کشمکش بین دو طرف شود، علاوه بر اینکه اقدام به معامله‌ای با علم به عدم قدرت بر تسلیم، یک معاملة سفهی است. مواردی که در این پژوهش مورد کنکاش قرار می‌گیرد: مبانی شرط قدرت بر تسلیم مورد معامله، غرر و جهلی که موجب بطلان معامله می‌شود، ‌آیا غرر به طور مطلق موجب بطلان معامله می‌شود یا در مواردی قابل مسامحه است؟ و آیا قدرت واقعی بر تسلیم و علم طرفین به این قدرت شرط است، به طوری که در صورت منتفی بودن هریک از این دو، عقد باطل خواهد بود، یا اینکه علم به قدرت برتسلیم شرط صحت نیست؟

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48529_2a3a716a08e17e30c49da904bf94a40e.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 Imam Khomeini’s Innovations in Principle of No Harm and Its Similarity with Abuse of Rights in Civil Liability نوآوری‌های امام خمینی(س) در قاعدة لاضرر و شباهت آن با سوء استفاده از حق در مسئولیت مدنی 47 56 48530 FA سعید سیدحسینی استادیار و مدیر گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه شاهد،تهران، ایران Journal Article 2016 04 08 The “principle of no harm” is one of the most important and widely used jurisdictional terms that, given its origin, has long been used by the revered Shia and Sunni jurists. However, the way it has been used and the inclusiveness of this principle are two areas of discord among the jurists. Imam Khomeini has reviewed this prophetic principle in quite an innovative way with a different approach to find a different connotation for this narration, according to which, the principle of no harm embraces all material and immaterial damages. Moreover, it is an indication of the initial rule along with other preliminary rules and in no contradiction with any rule except the rule on principle of monarchy. This understanding is in perfect accord with the expressions of the jurists on the abuse of rights in civil liability that has been largely covered in discussions on civil liability and confines the scope of fulfilling the rights. : از مهم‌ترین و پر کاربردترین قواعد فقهیه، قاعدة «لاضرر» است که با توجه به منشأ روایی آن، از دیرباز مورد توجه و استفادة فقهای عظام شیعه و سنی بوده است. اما نحوة استفاده و دایرة شمول این قاعده مورد اختلاف فقیهان است. امام راحل با دقت نظری بدیع و با نگرشی متفاوت با سایر فقیهان به روایت نبوی نگریسته و به استنباطی متفاوت دست یافته است که بر اساس آن، حدیث لا ضرر شامل خسارت‌های مادی و معنوی و بیانگر حکم اولیه‌ای در عرض سایر احکام اولیه است و در تعارض با هیچ حکمی جز حکم قاعدة سلطنت نیست. این استنباط شباهت کاملی با بیان حقوقدانان دربارة نظریة سوء استفاده از حق دارد که در مباحث مسئولیت مدنی ابراز شده و محدود کنندة دایره اِعمال حق است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48530_d7e2dee2a1f95e5379593c4d2dbc3213.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 An analysis of Fundamentals of the Validity of Evidence and Perils Resulting from Statement of Causality with an Emphasis on Imam Khomeini’s Views تحلیل مبانی اعتبار بینه و محذور حاصل از قول سببیت با نگاهی به نظرات امام خمینی(س) 59 79 48531 FA اصغر عربیان استادیار گروه فقه و حقوق دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران Journal Article 2016 05 18 In Islamic jurisprudence and the pertinent laws, evidence (two fair witnesses) is considered as one of the valid statements for substantiating a claim and a verdict. In view of the jurists, evidence is recognized as a presumption validated by the legislator. Generally, the jurists and the theoreticians at law (followers of the obstruction theory and non-obstruction theory) consider presumption as a proof in view of making an acceptable conjecture, but at the same time, the majority of these experts validate evidence – that is applicable to presumption – not only in view of conjecture, but also in view of validation by legislator. They have brought the resulting conjecture (due to validation by legislator) in par with such terms as religious knowledge, common law, knowledge of certain religious issues, knowledge of interpretation, etc. However, some believe in causality and instrumentality of evidence and while accepting the absolute instrumentality of presumption, consider evidence as a proof of verdict even if the presumption is not strongly reliable. In addition to this group, some other jurists like Imam Khomeini, constitute the basis of evidence on confession by rational witnesses that has received validation and ratified by legislator. Therefore, it is the indicative nature of evidence or its instrumentality that makes it valid as a proof. The difference between the two schools of thought has laid its impact on setting requisites for validity of the evidence, its impacts and its rules such as in: obligation or no obligation for judge to make a verdict after the testimony of witnesses, validity of the number of witnesses, and the possibility or impossibility of realization of conflict of evidence. The findings of this paper support the views on instrumentality of evidence. In addition to those believing in instrumentality of evidence, those supporting causality have also claimed its applicability in such issues as successive validity, conflict of the two evidences, fairness and majority in number of the witnesses, etc بینه (دو شاهد عادل) در فقه و قوانین موضوعه به عنوان یکی از ادلة معتبر اثبات دعوا و حکم مطرح بوده و در لسان فقها به عنوان اماره‌ای که از سوی شارع اعتبار یافته، شناخته می‌شود. فقها و اصولیین عموماً (انسدادیون و انفتاحیون) امارات را به لحاظ افادة ظن معتبر، حجت می دانند و در عین حال اکثر آنها بینه را – که مصداقی از اماره است- نه به لحاظ افادة ظن، که به لحاظ اعتبار بخشی از سوی شارع، معتبر می شناسند و ظن حاصل از آن را به لحاظ مهر تأیید شارع، با واژه‌هایی از قبیل: علم شرعی، علم عرفی و عادی، علم تعبدی، علم تنزیلی و تتمیم کشف عنوان نموده اند. با این وصف، برخی قائل به سببیت و خصوصیت بینه بوده و با وصف اذعان به طریق بودن مطلق امارات، بینه را سبب ثبوت حکم می‌دانند ولو اینکه ظن قابل اتکایی هم حاصل نکرده باشد. در کنار این گروه، برخی دیگر مانند امام خمینی، خاستگاه اعتبار بینه را بنای عقلا عنوان می دارند که به تأیید و تنفیذ شارع رسیده، لذا طریقیت به واقع است که باعث اعتبار اثباتی آن شده است. نتیجة اختلاف این دو قول، تأثیر در شرایط اعتبار بینه و آثار و احکام آن است، از جمله در: وجوب یا عدم وجوب حکم بر قاضی پس از شهادت شهود، اعتبار عدد در شهود و امکان یا عدم امکان تحقق تعارض. نتیجه پژوهش و قول مختار، همان طریقیت بینه است که علاوه بر قائلین به طریقیت، قائلین به سببیت نیز در مباحثی چون: اعتبار رتبی، تعارض دو بینه، اعدل و اکثر بودن شهود و ... به آن اذعان نموده‌اند.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48531_a838fbd5ec4253887dd34b6ba8cc4450.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 A Comparative Study of Legal Addresses by Imam Khomeini and Generally Accepted Viewpoints بررسی تطبیقی خطابات شرعی از دیدگاه مشهور و امام خمینی(س) 81 100 48539 FA عبدالرضا فرهادیان استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد میمه Journal Article 2016 04 20 Legal addresses theory is one of the most important scientific and fundamental innovations by Imam Khomeini which is enriched with many scientific values and points and has immensely affected the jurisprudential and theological discussions. According to this theory, legal addresses, irrespective of personal qualities and capacities such as inability and power, shall be practiced by all bearing responsibility and it is not considered independent with the diversity of the addresses per the number of those in charge. This theory precisely counters the generally accepted views of renowned jurists and theoreticians of religious law such as Sheikh Ansari, Ayatollah Nayini, and Ayatollah Khoyi in inclusion of the preconditions for undertaking the religious duty such as wisdom and power, and in independence of the religious rules per the number of all under religious duty. In this paper, we have conducted a comparative study of the two theories and came to the conclusion that the legal addresses theory is fundamentally secure, possessing very strong bases for reasoning. Therefore, Imam Khomeini’s views on no independence for religious rules, is thus supported and the alleged faults with it are rejected از مهمترین نوآوریهای علمی و اصولی امام خمینی که برخوردار از دقایق و ظرایف علمی بسیار زیاد بوده و آثار فراوانی نیز در مباحث فقهی و اصولی داشته، مسلک خطابات قانونی است که مطابق این نظریه، خطابات شرعی بدون ملاحظة خصوصیات فردی مانند عجز و قدرت، متوجه همة مکلفان میگردد و به خطابهای متعدد به اندازة مکلفها نیز منحل و گسترده نمیشود. این نظریه، دقیقاً در تقابل با دیدگاه مشهور فقها و اصولیان، همانند شیخ انصاری، محقق نائینی و محقق خویی در لحاظ شرایط تکلیف مانند عقل و قدرت، در توجه خطاب و انحلالی بودن احکام شرعی به عدد افراد مکلف است. در این پژوهش، به بررسی تطبیقی این دو نظریه پرداخته و بدین نتیجه رسیدهایم که نظریة خطابات قانونیه، با استحکام مبنایی روبرو بوده و از پشتوانة استدلالیِ قوی نیز برخوردار است و از این رو، نظریة امام خمینی، مبنی بر عدم انحلالی بودن احکام، تقویت و اشکالات وارده به آن دفع می‌گردد.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48539_0e975254c6e211f21a5cca6eb2cf1a82.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 A Study of the Concept of Liberation in View of Imam Khomeini and the Critical International Relations Theory بررسی مفهوم رهایی‌بخشی از نظر امام خمینی(س) و نظریة انتقادی روابط بین‌الملل 101 127 48540 FA ارسلان قربانی شیخ‌نشین استاد گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران محمد محمودی‌کیا دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2016 05 04 Liberation of man from the shackles of structure, principles, and the values of hegemonic international system has become a factor for introducing revised views in international relations, all of which in common tend to make a change in the status quo and to lay the foundation for a new and desirable international system. The critical international relations theory emphasizes on such factors as freedom and rationality, and pursues a critical approach to traditional empiricism and absolute scientism. In the meantime, this school of thought criticizes political status quo, and tries to pave the ground for the realization of liberation in world politics and ethical life in the international system for the states. Following the victory of the Islamic Revolution in Iran under Imam Khomeini, a wide range of discussions on critical approach toward international order and system was presented. This paper follows a descriptive-analytical approach along with documentary study to make a comparative analysis of the concept of liberation in view of Imam Khomeini and the critical international relations theory. In addition to presenting solutions for realization of liberation in international system, we will cover in this work the differences and similarities between the two approaches. رهایی‌بخشی و آزادسازی بشر از قیودی که ره‌آورد ساختار، اصول، و ارزش‌های نظام مسلط بین‌المللی است، عاملی برای طرح نظریات بازاندیشانه‌‌ای در روابط بین‌الملل ‌گردیده که وجه مشترک همة آنها، تغییر نظم و نظام موجود و تلاش برای پی‌ریزی نظمی نوین و مطلوب در نظام بین‌الملل است. نظریه انتقادی روابط بین‌الملل، با تأکید بر مؤلفه‌هایی چون آزادی، عقلانیت و نیز نقد تجربه‌گرایی سنتی و علم‌گرایی محض، تلاش‌ بسیاری برای نقد وضع موجود، فراهم آوردن زمینه‌ای برای امکانپذیر نمودن رهایی در سیاست جهانی و نیز تحقق زیستِ اخلاقی در نظام بین‌المللیِ دولت‌ها به عمل آورده است. همچنین، به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی، نیز شاهد طرح گستردة مباحث انتقادی نسبت به نظم و نظام بین‌الملل هستیم. این مقاله با بهره‌گیری از روش توصیفی ـ تحلیلی، و نیز مطالعه اسنادی، به بررسی تطبیقی مفهوم رهایی‌بخشی از نظر امام خمینیو نظریه انتقادی روابط بین‌الملل پرداخته و علاوه بر بیان راهکارهای تحقق رهایی‌بخشی در نظام بین‌الملل، وجوه اشتراک و افتراق این دو رویکرد را نیز بررسی کرده است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48540_f90a844dcd01c619573d3e783ef867a4.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی پژوهشنامه متین 2423-6462 19 74 2017 05 22 An Analytical Study of Social Justice Discourse in Viewpoint of Imam Khomeini, Based on van Leeuwen's Semantic-Sociological Approach تحلیل گفتمان عدالت اجتماعی از دیدگاه امام خمینی(س) براساس رویکرد جامعه شناختی ـ معنایی ون لیوون 129 150 48541 FA علی کریمی فیروزجایی استادیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران فرحناز نعیمی دانشجوی دکترای زبان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران الکترونیکی، تهران، ایران Journal Article 2016 04 05 Social justice is the main philosophy behind the holy mission of the Divine prophets and the utmost goal of a religious government. It is also one of the major principles in Imam Khomeini’s political school of thought. In view of Imam Khomeini, social justice, elimination of social gaps and economic inequality, as well as supporting the poor and underprivileged walks of life must be duly paid attention in all government programs by all legislative, executive and judiciary forces. Thus he introduced a well-balanced approach in connection with distributive justice in economic field by strictly observing the principle of social equity and rejecting any form of discrimination and injustice. Resorting to linguistic analysis of discourse, this paper reviews the issue of social justice in the speeches of Imam Khomeini, published in Sahifeh Imam (An Anthology of Imam Khomeini’s speeches, messages, interviews, decrees, religious permissions, and letters). The main question in this paper is the following: What linguistic solutions have been applied in Imam Khomeini’s speeches to support the social justice discourse? To provide appropriate response to this question, we have used discourse analysis based on van Leeuwen's Social Semantic Approach and applied sociological and semantic components such as rejection and attraction that include such areas as determining the role, determining the type of reference and determining the nature of the discourse. The findings show that in Imam Khomeini’s words, linguistic elements for determining the type of reference and determining the type of the nature of discourse have the highest frequency. Also, from the components of rejection and attraction, the latter has the highest frequency. Moreover, the most typical denotation in human representation is the element of association. عدالت اجتماعی فلسفة اصلی بعثت پیامبران الهی و هدف اساسی حکومت دینی است. یکی از اصول مکتب سیاسی امام خمینی، نیز موضوع عدالت اجتماعی است. از نظر امام در همة برنامههای حکومت (قانونگذاری، اجرا و قضا) باید عدالت اجتماعی و حذف شکافهای طبقاتی و حمایت از قشرهای مستضعف و محروم جامعه مورد توجه باشد به طوری که با رعایت اصل عدالت اجتماعی و نفی هرگونه تبعیض و بی‌عدالتی دیدگاه متوازنی را در باب عدالت توزیعی در حوزة اقتصاد مطرح ساخت. این تحقیق با روش تحلیل زبان شناختی گفتمان به بررسی عدالت اجتماعی در بیانات امام از صحیفه امام میپردازد. پرسشهای اساسی این پژوهش عبارت است از اینکه در کلام امام برای تقویت گفتمان عدالتمحور از چه راهکارهای زبانشناختی استفاده شده است؟ برای پاسخ به این سؤال از روش تحلیل گفتمان و بر پایة چهارچوب نظری ون لیوون استفاده شده و مؤلفههای جامعهشناختی معنایی همانند طرد و جذب که شامل تعیین نقش، تعیین نوع اشاره و تعیین ماهیت است به کار گرفته شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که در کلام امام، عناصر زبانشناختی تعیین نوع اشاره و تعیین نوع ماهیت بالاترین فراوانی را دارد و از مؤلفههای حذف و جذب بیشترین فراوانی را مؤلفة جذب دارد و شاخص‌ترین مؤلفه مشخص سازی در انساننمایی عنصر پیوند دهی است.

https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_48541_550087d2dcb6ff5567452f2efcadb8c4.pdf