پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120130320Citizenship Rights in Imam Khomeini’s Viewpointsحقوق شهروندی از نگاه امام خمینی(س)12460884FAسید محمدموسوی بجنوردیاستاد گروه فقه و مبانی حقوق و مدیر گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی (تربیت معلم)محمدمهریزی ثانیکارشناس حقوقی مجلسJournal Article20130114The emergence of the concept of citizenship is among the referents of formation of the first governments. Governments receive their credit and power from citizens and at the same time have certain duties and responsibilities towards them. At the same time, citizens have certain duties towards governments. Imam Khomeini has fundamental viewpoints about the rights of citizens. His theoretical viewpoints are based on the rights of the ummah. The present paper is an attempt to study Imam Khomeini’s viewpoints about three pivotal rights in the field of citizenship rights (freedom, justice and security) and the rights derived from them<em>ظهور مفهوم شهروندی را میتوان مصادف با پیدایش نخستین حکومتها دانست. حکومتها اعتبار و قدرت خود را از شهروندان میگیرند و در مقابل نسبت به شهروندان دارای وظایف و مسئولیتهایی هستند. شهروند نیز تکالیف متقابل در ارتباط با دولت دارد. امام خمینی، بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی ایران، در رابطه با حقوق شهروندان دارای دیدگاههای بنیادین است. رویکرد نظری ایشان بر مبنای حقوق امت استوار شده است. نگارندگان بر پایه این بینش سه حق محوری مطرح در حوزة حقوق شهروندی (آزادی، عدالت و امنیت) و حقوق مشتق از آنها را با تکیه بر اندیشههای امام مورد بررسی و کاوش قرار میدهند</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60884_6a9abcf52c49e817a8f3f2ae69f0c0b0.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120140220The Truth of Usage With Emphasis on Viewpoints and Ideas of Martyr Sadr and Imam Khomeiniحقیقت استعمال با رویکردی بر آرا و اندیشههای شهید صدر و امام خمینی(س)255760886FAسید حسنخمینیتولیت مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) و رئیس هیأت امنای پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامیسید محمودصادقینویسنده و محقق0009-0005-3809-1571Journal Article20131026The issue of words is a major subject in jurisprudence that has created many debates and polemics among religious scholars. <br />The issue of coining of words is the most crucial one, but the issue of usage which comes after coining a word has not been discussed in details by the experts of principles of jurisprudence. Although the issue of usage of words and its truth has its base in the principles of jurisprudence, it should be borne in mind that it has its impact on all branches of jurisprudence and is used in all of them. The present article is an attempt to study the issue of usage and its truth in the principles of jurisprudence. Attempts have been made to critically study the viewpoints of experts of principles of jurisprudence and also offer a precise definition of usage of words<strong><em>:</em></strong><em> مباحث الفاظ، بخش مهمی از مباحث مطرح در علم اصول فقه است که موجب طرح بحثها و مناقشات بسیاری در میان عالمان این علم گردیده است.</em><br /> <em>مسأله وضع الفاظ را میتوان کلیدیترین مسأله در این مبحث نام نهاد؛ لیکن مباحث مطرح پس از وضع که همان استعمال لفظ است، در میان اصولیون کمتر فرصت طرح یافته است. مسأله استعمال الفاظ و حقیقت آن اگرچه در میان علوم اسلامی خواستگاهی اصولی دارد؛ لیکن نباید از نظر دور داشت که این مبحث در همه علوم مزبور نفوذ دارد و به گونهای خاص در همه این دانشها به کار میآید. </em><br /> <em>آنچه در پی میآید نگاهی تفصیلی به مسأله استعمال و حقیقت آن در گستره دانش اصول فقه است که با تأمل و تدقیق در نظرات عالمان علم اصول و نقد و بررسی آرای ایشان در این باب شکل گرفته است. در این تحقیق تلاش بر این بوده است که ضمن بررسی آرای اصولیون در این باره، و طرح اشکالات آنها، تعریفی دقیق و اساسی از استعمال لفظ ارائه گردد</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60886_d2781a317ba36080eb9fbda2345946ac.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120140220The Grade of Uniqueness, the Distinctive Point of Mysticisms of Imam Khomeini and Ibn Arabiمرتبه احدیت، نقطة عطف عرفان امام خمینی (س) و ابن عربی597360890FAنفیسهمصطفویاستادیار دانشگاه هنرهای اسلامی تبریز0000-0002-8964-3787نیّرزکیعضو هیأت علمی دانشگاه تبریزJournal Article20131107The issue of essence and essential manifestations are among the fundamental topics in theoretical mysticism, which has several corollaries. Mystics unanimously believe that the grade of essence is an invisible issue which is above the intuition of witness and understanding of comprehenders. Therefore, there is no room for discussion about the depth of essence among mystics. Among the issues related to the essential manifestations, the grade of oneness has many commonalities in the viewpoints of Imam Khomeini and Ibn Arabi and his expositor Qeisari, while differences are few. However, with regard to the grade of uniqueness the differences are more than commonalities. It would not be an exaggeration if we consider this grade as turning point and source of many exclusive viewpoints of Imam Khomeini. Imam Khomeini has put forth many exclusive viewpoints about the grade of uniqueness that have not been grasped by expositors and researchers. Hence, attempts have been made in this article to discuss these viewpoints on the basis of his written works. The main objective of this paper is to study Imam Khomeini’s viewpoints about the degree of uniqueness and its relations with different kinds of existences, space, divine names, essential names, keys of invisible, essential divine knowledge, the five images of heart and different kinds of victories of wayfarer in the ascension curve<em>بحث ذات و تجلیات ذاتی حق تعالی از مباحث بنیادین در عرفان نظری است که آرای زیادی از آن متفرع میگردد. عرفا اتفاق نظر دارند که مرتبه ذات، غیب مغیبی است که فوق شهود شاهدان و ادراک مدرکان است و بنابر این مجال بحث و تبادل آرا در میان عرفا دربارة کنه ذات منتفی است. در میان مباحث مربوط به تجلیات ذاتی، مرتبه واحدیت، در عرفان نظری امام و ابن عربی و شارح او قیصری اشتراکات زیادی دارند و نقاط افتراق در مقابل اشتراک ناچیز است؛ اما در مورد مرتبه احدیت، وضع برعکس است و نقاط افتراق بر نقاط اشتراک غلبه دارد و اگر این مرتبه را نقطه عطف و منشأ بسیاری از نظرات اختصاصی امام بدانیم، سخن گزافی نگفتهایم. امام در مرتبه احدیت، مباحث بدیع و متمایزی را مطرح نمودهاندکه معمولاً از چشم شارحان و محققان آثار امام مخفی مانده است و انگیزة تدوین این نوشتار مداقه در این ظرایف با استناد به آثارمکتوب ایشان است. تحقیق درباره دیدگاه امام در حوزه مرتبة احدیت و رابطة آن با اقسام وجود، امکان و وجوب، اسمای الهی، اسمای ذاتی، مفاتیح غیب، اسم مستأثر و مظاهرش، علم ذاتی الهی، وجوه پنجگانه قلب و اقسام فتوح سالک در قوس صعود، از اهداف این نوشتار است.</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60890_72a8221d489e3b925e96c1e1ef6a0ebe.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120140321A Study of Jurisprudential Principle of Rights of Children to be with Parents and Relatives with Emphasis on Imam Khomeiniبررسی مبانی فقهی حق کودک بر بودن با والدین و خویشاوندان با رویکردی به نظر امام خمینی(س)759760905FAمعصومهمظاهریاستادیار دانشگاه شهید مطهریفاطمهصالحینژاددانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خانواده دانشگاه امام صادق(ع)Journal Article20131125Relationship between parents and children are among the most necessary needs of children to attain all-out growth, which are sometimes denied to them by their parents or relatives. The right of the children to be with parents are recognized by Iranian law in two provisions: custodianship and visit. Hence it is necessary to study the jurisprudential principles of these provisions. The most important principles are the laws of “no damage” and “no duress”. Hence, hence the present paper is an attempt to study the right of child to be with the parents and relatives on the basis of the said two rules.
According to Imam Khomeini, the rule of “no damage” can be considered as a base for the right of the child to be with the parents and relatives only if it is taken as governmental prohibition. But, the problem is that he maintains that the rule of “no damages” applies only to the “rule of authority”, i.e. “people are in control of their properties” which is not related to the subject under study. Therefore, if we accept that the rule of “no damage” as a basis for all argumentations of the primary commandments or accept the applicability of the “rule of authority” to souls, then this problem is solved and this right is established for the children. As such, a judge as representative of the ruler will have the authority to issue verdict in the interests of the children with regard to custodianship and visiting their parents. The rule of “no duress” too has established this right for the children and Imam Khomeini too relies on this rule in his arguments<em>ارتباط با والدین و خویشاوندان از ضروریترین نیازهای کودک برای رسیدن به رشدی همه جانبه است که گاه به دلایل مختلفی از سوی والدین و خویشاوندان وی نادیده گرفته میشود. این امر ضرورت شناسایی حق کودک بر بودن با والدین و خویشاوندان را ثابت میکند. و از آنجایی که در حقوق ایران چنین حقی برای کودک در قالب دو نهاد حضانت و ملاقات، به رسمیت شناخته شده است؛ لزوم بررسی مبانی فقهی آن نیز احساس میگردد که مهمترین آنها قاعده لاضرر و لاحرج است، بنابراین پژوهش حاضر در صدد پاسخگویی به چگونگی شناسایی حق کودک بر بودن با والدین و خویشاوندان بر اساس این دو قاعده است.</em>
طبق نظر امام خمینی قاعدة لاضرر تنها در صورتی میتواند مبنای حق کودک بر بودن با والدین و خویشاوندان واقع شود، که آن را به معنای نهی حکومتی در نظر بگیریم. لیکن اشکال پذیرش این نظر در این است که ایشان لاضرر را تنها بر قاعدة سلطنت یعنی «الناس مسلطون علی اموالهم» حاکم میدانند که ارتباطی به بحث ما پیدا نمیکند. بنابراین تنها در صورتی که لاضرر را حاکم بر تمام ادلة احکام اولیه دانسته و نیز قاعدة سلطنت را شامل تسلط بر «انفس» بدانیم، این مشکل مرتفع شده و چنین حقی برای کودک اثبات میشود و دست قضات به عنوان نمایندة حاکم، برای صدور رأی بر اساس منافع کودک در باب حضانت و ملاقات باز خواهد بود. قاعدة لاحرج نیز این حق را برای کودک اثبات کرده و امام نیز آن را پذیرفتهاندhttps://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60905_65892047485fd41241685b989cca104a.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120120320Rental in the Abrogation of Lease (A Study of Viewpoints of Jurisprudents from Seyed Mohammad Kazem Tabatabie to Imam Khomeiniاجرت در فسخ اجاره ( بررسی نظرات علمای فقه از سیدمحمد کاظم طباطبایی تا امام خمینی(س))9910960919FAزهراساداتمیرهاشمیاستادیار گروه فقه و مبانی حقوق دانشگاه الزهرا(سJournal Article20120115Although in accordance with the general rules of contracts, the effect of abrogation relates to future, the lease contract has certain characteristics, which do not lend it to this rule. Hence, if the contract of lease is abrogated in the midway, there are differences of opinion about the effect of abrogation. Some argue that the effect of abrogation applies only to the remaining period of the lease and the pre-abrogation period remains intact; while others argue that abrogation applies to the entire term and it is abrogated from the beginning of the contract, is rendered null and void and consequently the entire rental is returned to the original owner. There are three viewpoints about this issue in jurisprudence. Imam Khomeini’s viewpoint mentioned in his book Tahrir ul Wasilah, plus another rule that applies to the loser, is the acceptable one which is discussed in this paper<em>هرچند، بر طبق قواعد عمومی قراردادها، اثر فسخ ناظر به آینده است، ولی در عقد اجاره خصوصیتی وجود دارد که نمیتوان به آسانی این قاعده را اجرا کرد؛ بنابراین هرگاه عقد اجاره در اواسط مدت فسخ شود، اختلاف است که آیا اثر فسخ باید تنها نسبت به بقیه مدت مؤثر واقع شود و آنچه از مدت اجاره سپری شده، به جای خود باقی بماند، یا این فسخ، اجاره را از زمان عقد منحل میسازد به طوری که عقد کأن لم یکن فرض شده و در نتیجه، تمام اجرت المسمّی به مالک ابتدایی آن بازگردانده میشود؟ نظریاتی که در فقه در این زمینه مطرح شده است را میتوان در سه دسته کلی ارائه و تحلیل نمود و در نهایت، نظر مشهور را با افزودن قید به وجود آمدن خیار تبعّض صفقه برای متضرر، که امام خمینی در کتاب <strong>تحریرالوسیله</strong> به آن تصریح میکنند، ترجیح داده و پذیرفت</em><em>: هرچند، بر طبق قواعد عمومی قراردادها، اثر فسخ ناظر به آینده است، ولی در عقد اجاره خصوصیتی وجود دارد که نمیتوان به آسانی این قاعده را اجرا کرد؛ بنابراین هرگاه عقد اجاره در اواسط مدت فسخ شود، اختلاف است که آیا اثر فسخ باید تنها نسبت به بقیه مدت مؤثر واقع شود و آنچه از مدت اجاره سپری شده، به جای خود باقی بماند، یا این فسخ، اجاره را از زمان عقد منحل میسازد به طوری که عقد کأن لم یکن فرض شده و در نتیجه، تمام اجرت المسمّی به مالک ابتدایی آن بازگردانده میشود؟ نظریاتی که در فقه در این زمینه مطرح شده است را میتوان در سه دسته کلی ارائه و تحلیل نمود و در نهایت، نظر مشهور را با افزودن قید به وجود آمدن خیار تبعّض صفقه برای متضرر، که امام خمینی در کتاب <strong>تحریرالوسیله</strong> به آن تصریح میکنند، ترجیح داده و پذیرفت</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60919_2a74ff2b85f5890a9b1caff5b89e18a2.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120140321A Mystical Interpretation of the Tradition of Creation of Man in the Image of God on Imam Khomeini’s Viewpointتفسیر عرفانی حدیث آفرینش انسان بر صورت الهی در اندیشه امام خمینی(س)11113060925FAمحمدمیریدانشآموخته سطح چهار حوزه علمیه قم و استادیار دائرة المعارف علوم عقلی اسلامی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(س).Journal Article20130906The tradition of creation of man in the image of God (God created man in His own image) is among lofty divine teachings, whose interpretation is possible only by those religious scholars who don’t confine themselves to the appearance of religious teachings. According to Imam Khomeini, this tradition alludes to the total manifestness of perfect man for divine names. In other words, it alludes to man’s manfistness of the Comprehensive Name of Allah. Since perfect man has been created in the divine image, the image and the Comprehensive Name itself is related to him and in mystical expression, he is the comprehensive being and hence is qualified to learn the Divine Names. As a result, he is superior to the angels and deserves to be the vicegerent of God <em>حدیث آفرینش انسان بر صورت خداوند (خلق الله آدم علی صورته) در ردیف احادیث مربوط به معارف بلند الهی میگنجد که تفسیر و تبیین آن، تنها از برخی عالمان ربانی که در سطح ظاهری آموزههای دینی متوقف نشده باشند برمیآید. به باور امام خمینی این حدیث، اشاره به مظهریت تامه انسان کامل برای اسمای حسنای الهی و به عبارت دیگر، مظهریت او برای اسم جامع الله دارد. از آنجا که انسان کامل بر صورت الهی آفریده شده است پس صورت و عین ثابت اسم جامع الله اختصاص به او داشته و به اصطلاح عرفانی، کون جامع قرار گرفته و صلاحیت تعلم اسمای الهی را مییابد و در نتیجه بر ملائکه شرافت یافته و سزاوار آن میشود که خداوند متعال، مقام خلافت را به وی واگذار کند.</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60925_ab7516dda6d82b5d330c69b6a9d1a490.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیپژوهشنامه متین2423-6462156120140321A Study of Endowment of Money on the Basis of Imam Khomeini’s Viewpointsبررسی وقف پول با رویکردی بر آرای امام خمینی13115060934FAحسیننمازیفراستادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی(س) قزوینحکیمه الساداتهندیزادهدانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوقJournal Article20131124Endowment is a good tradition, which is not only confirmed by Islam but also by other religions and religious denominations and even communities and nations. The promotion of endowment has a crucial effect on the economy of the country and through fulfilling cultural, social and economic needs endowment renders outstanding assistance to the people and government. In the past, people normally endowed land, house, garden, and some moveable properties with essential values, but today, with the economic progress, new needs have emerged whose fulfillment is difficult or impossible through traditional methods. On the other hand, the transformation in the nature of money and emergence of prevailing monies that have credit value is very important and play a very crucial role in the current economies. Hence, endowment of money can be a new referent of endowment that offers new financial capacities in the field of endowment and also preserves the constructive role of this institution in the society. There are two viewpoints about the endowment of money: one group of jurisprudents maintain that endowment of money is not correct while others argue that endowment of credit values is congruent with religious values. The present article is an attempt to discuss the said two viewpoints as well as those of Imam Khomeini. Also a model has been offered in this regard <em>وقف، سنّت حسنهای است که نه تنها در اسلام، بلکه در سایر ادیان و مذاهب و حتی در میان اقوام و ملل دیگر مورد توجه و تأیید قرار گرفته است. ترویج نهاد وقف در جامعه تأثیر بسزایی در توسعة اقتصاد کشور دارد و با پر کردن خلأها و رفع نیازهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مردم کمک شایانی برای دولت به شمار میآید. آنچه در گذشته مورد وقف قرار میگرفت زمین، خانه، باغ و بعضاً اموالِ منقولِ دارای ارزش ذاتی بود، اما امروزه با پیشرفتهای اقتصادی، نیازهای جدیدی به وجود آمده که رفع آنها با روشهای سنتی گذشته سخت یا ناممکن است. در این میان تغییر ماهیت پول و ظهور پولهای رایج امروزی که صرفاً دارای ارزش اعتباری هستند بسیار حائز اهمیت است و نقش ویژهای را در اقتصاد کنونی به عهده دارد. به همین دلیل وقف پول میتواند مصداق جدیدی از وقف باشد و ظرفیتهای مالی جدیدی را در حوزة وقف ارائه دهد و نقش مثبت و سازندة این نهاد را همچنان در جامعه حفظ نماید. با این همه در مورد وقف پول دو نظریه مطرح است. برخی از فقها آن را صحیح نمیدانند و برای اثبات ادعای خود ادلهای ارائه کردهاند. در مقابل، گروهی دیگر ضمن نقد ادلة مخالفین، وقف این ارزشهای اعتباری را صحیح و منطبق با موازین شرعی دانسته و به اثبات آن پرداختهاند. در این مقاله تلاش کردهایم ضمن تبیین دیدگاههای امام خمینی در این زمینه نظریات و دلایل هر یک را جداگانه مورد بررسی قرار دهیم و در پایان ضمن تأکید بر اهمیت مدیریت مالی وقف، مدلی پیشنهادی برای تأمین این هدف ارائه نماییم.</em>https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_60934_f573c286eaaa020b6ecd0e0d0fa7449a.pdf