با پیروزی انقلاب مردمی اسلامی ایران بازسازی زیست اجتماعی بر مبنای نظام معنایی اسلام به مهمترین دغدغه دولت انقلابی بدل گشت. در همین دوره حساس است که مفهوم مدرسه و دانش آموز اصیل به یکی از لحظات تاثیر گذار در صف آرایی دوستان و دشمنان نظام جدید تبدیل گردید. این پژوهش با هدف شناخت پیکربندی گفتمانی و بازنمایی مفهوم مدرسه خالص انقلابی در روزنامه ها،فصل نامه های رشد و سخنرانی مسئولین -میان سالهای 68-1358 -انجام شده است. بدین منظور بر اساس نمونه گیری کیفی مضمونی هدفمند به انتخاب متون پرداخته ایم. همچنین از روش گفتمان فرکلاف و مفصل بندی گفتمانی لاکلائو و موفه برای تحلیل استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که در صورت بندی گفتمانی مدرسه خالص تا سال 1363 نشانه نوجوان مکتبی-انقلابی به عنوان دال مرکزی نمایانگر روح قطبیت سازی طاغوتی و انقلابی ، خالص سازی اسلامی ، اسطوره گرایی شهادت گرایانه سوژه است . اما از سال 1363 به بعد همزمان با تحول میدان مادی اجتماعی ،شاهد تغییر در مختصات دال مرکزی به سمت کمرنگ شدن قطبیت سازی ، و حرکت به سمت یکسان سازی دانش آموزان درون پوشش مفهومی فرزندان امام و نسل پس از انقلاب، و برنامه ریزی استاندارد بوروکراتیک هستیم.