این مقاله به بررسی نحوه مواجهه دولت تونس با پیروزی انقلاب اسلامی ایران می‌پردازد. هدف اصلی مقاله، تحلیل اقدامات و استراتژی‌های دولت تونس در دوره‌های بورقیبه و بن‌علی برای مقابله با تأثیرات انقلاب اسلامی بر جنبش‌های اسلام‌گرای داخلی و جلوگیری از نفوذ ایده‌های انقلابی در این کشور است. بر این اساس، سوال اصلی مقاله این است که دولت تونس در دوره‌های بورقیبه و بن‌علی چگونه با انقلاب اسلامی ایران مواجه شد و چه اقداماتی برای کنترل جنبش‌های اسلام‌گرا و مهار تأثیرات انقلاب اسلامی اتخاذ کرد؟

یافته‏‏های تحقیق با بهره‌گیری از چارچوب تحلیلی بازتاب و روش تاریخی نشان داد که دولت تونس با توجه به ماهیت سکولار و استبدادی خود، از طریق اقدامات سرکوبگرانه، امنیتی و فرهنگی به مقابله با تأثیرات انقلاب اسلامی پرداخت. بورقیبه با سرکوب فعالیت‌های سیاسی اسلام‌گرایان، محدودیت‌های مذهبی و ترویج سکولاریسم، تلاش کرد تا از نفوذ ایده‌های انقلابی جلوگیری کند. پس از او، بن‌علی نیز باادامه سیاست‌های سرکوبگرانه، فعالیت‌های اسلام‌گرایان را به شدت محدود کرد واز ابزارهای امنیتی و قوانین ضدتروریسم برای سرکوب مخالفان استفاده نمود. با این حال، این اقدامات نتوانست به طور کامل از تأثیرات انقلاب اسلامی بر جنبش‌های داخلی تونس جلوگیری کند و در نهایت، با انقلاب ۲۰۱۱ وسقوط بن‌علی، اسلام‌گرایان به قدرت رسیدند.